weekbericht 27 september 2025

Jeruzalem, 27 september 2025/5786 week 39

Goedenavond beste familie en vrienden,

Het is fijn dat het muziekteam, zangers en spelers van muziekinstrumenten zich uitbreidt maar om daarop in te spelen met meer kabels en microfoons en de aansluitingen met het switchboard is een heel gedoe, zeker als je de eerste keer alles opnieuw moet instellen, dat koste Petra deze keer heel wat hoofdbrekens.

Maandagavond begon het Joods Nieuwjaar, wij deden niets bijzonders, geen uitgebreide maaltijd, alleen honingcake bij de koffie. Verschillende gasten konden naar een Messiaanse gemeente gaan waar ze met elkaar een feestelijke maaltijd vierden en dinsdagmorgen hadden ze daar een speciale dienst.

Wij kregen die morgen Paul en Gerrie Graham op bezoek. 

Wij leerden hen al meer dan 36 jaar geleden kennen. Zij hadden toen 3 Arabische adoptie kinderen en een Joods, zwaar gehandicapt pleegkind. We zijn al die jaren contact blijven houden ook al gingen zij terug naar Nederland. Ze hebben veel kennissen in Israël en komen dan ook nog regelmatig naar Israël toe. Als ze tijd hebben, tussen de tig dagelijkse bezoekjes, komen ze ook eventjes bij ons langs voor een bakkie. 

Op woensdag, de tweede dag van het Joodse Nieuwjaar bracht ik ’s middags even een paar gasten richting de oude stad en ze kwamen op eigen stoom met de lightrail ’s avonds weer terug. Er was regen - niet veel - voorspeld en Petra kreeg al hoofdpijn (meestal een teken dat er regen in aantocht is). Die avond vielen er in Jeruzalem een paar druppels maar we haalden van het beneden balkon al alle stoelkussens binnen; die nacht om 2.30 uur kwam er een plensbui van ongeveer tien minuten maar in andere delen van het land viel er veel regen, soms wel 12 cm en dat gaf al de nodige overlast.

De eerste regen in Israel (lang de lange maanden van droogte) heet JOREH. 

Donderdag begon het normale leven weer. Dick en Margriet weer naar Hineni, Judy met vrienden naar het strand, Leo en Hizkia naar de oude stad, Arlie en Dirrie hadden hun eigen activiteiten.

Petra moest even in de buurt een Temu pakketje ophalen, een nieuw jasje voor haar Kindle en ik had thuis genoeg te doen, vooral het beneden balkon was een grote zand/stof bak, ook de tafel en de stoelen, dus daar was ik wel even zoet mee maar het was de moeite waard want daarna konden we lekker op het balkon zitten.

Vrijdag, dit keer hadden we weer een sabbatsmaaltijd thuis en was het kookdag voor Petra. Helaas liet een lekkere pan vers gekookte soep het op het laatste moment afweten, zuur geworden. Jammer dus.

Die morgen ging ik weer met Nadia opstap, ze was nog in de stickersmode en kocht tig velletjes. Vandaag was ze ook weer thuis maar had geen sticker bij zich maar wilde alleen maar muziek luisteren via haar IPad. Dat is ook therapie voor haar.

Petra kon deze week weer een mooi artikel schrijven over ons favoriete restaurant Piccolino, daar zit echt een verhaal achter. 

Piccolino artikel

Vandaag kon ze ook nog even de hele VN toespraak van Bibi overzetten in het Nederlands.

VN speech Bibi Netanya

De poezen horen er ook bij en etenstijd (tweemaal per dag) is voor hen erg belangrijk en dan zijn ze bijna niet meer te houden, vooral Sammy, de grootste hongerlap. Tiny wordt meer aanhalig en is ook meer thuis, maar wil af en toe ’s nachts vaak samen met Sammy naar buiten toe. Sammy komt dan al gauw via het dak terug maar zij blijft rustig een paar uur buiten en komt dan om 6.30 weer thuis.

Vrijdagmiddag nog even een groepsfoto gemaakt, met Arie's self-timer. Wat een gein! Na vier keer proberen stonden we er allemaal (bijna) helemaal op.  

De hele week zijn en blijven Petra en ik druk in de weer met 'hasbara' en proberen we zo veel mogelijk de WAARHEID te verspreiden. 

Hartelijke groeten,

Wim en Petra