TSUR TSINA

  door Hananya Naftali Charlie Kirk werd vermoord. Niet in Iran. Niet in Noord-Korea. In Utah. In Amerika. Op een universiteitscampus. Door iemand die een hekel had aan waar hij voor stond: God, vaderland en waarheid. Hij was niet gewapend. Hij was niet gewelddadig. Hij verschuilde zich niet achter een masker of een menigte. Hij sprak. Dat was zijn wapen, zijn stem. En dat was genoeg om hem te doden. De strijd tussen de westerse beschaving en barbarisme (digitale kunst) Laten we ophouden met deze spelletjes te spelen waarbij we doen alsof de andere kant een gesprek wil. Dat willen ze niet. Ze willen onderwerping. Is het je opgevallen dat van conservatieven vaak wordt verwacht dat ze “redelijk” zijn en de andere kant “begrijpen”, terwijl de andere kant eigenlijk niet wil begrijpen, maar alleen begrepen wil worden? Het Westen heeft decennia lang geprobeerd om krachten te sussen die het verachten. Die zijn geloof bespotten. Die zijn geschiedenis uitwissen. Die zijn kindere...

Stel je voor dat je deze vader bent. Je voedt je zoon op met discipline en liefde. Je neemt hem mee naar de kerk. Je leert hem wat goed en fout is. Je dient je land, je gemeenschap, je familie. Je bent een toonbeeld van integriteit en geloof. Je bidt elke avond voor hem. Je doet alles wat een ‘goede ouder’ hoort te doen. En toch was één jaar universiteit, waarin professoren hem vergiftig advies in de oren fluisterden, genoeg om zijn briljante zoon, die een volledige studiebeurs had, in een vreemde te veranderen. Hij raakte verstrikt in Antifa-chats. Hij droeg communistische shirts. Hij schreeuwde aan de eettafel dat Charlie Kirk een ‘fascist’ was. En op een dag graveerde hij die woorden op kogels. En toen het moment daar was – toen zijn zoon bekende – bracht deze vader, een man van de wet en het geloof, zijn eigen kind naar de politie. Wetende dat de president en de gouverneur de doodstraf eisten. Wetende dat de familienaam zou worden vernietigd. Wetende dat het leven van zijn zoon...