TSUR TSINA

Een van de moeilijkste dilemma's in het rehabilitatieproces van de bevrijde  gijzelaars die in de eerste rondes bij ons terugkwamen, was dat... we geen literatuur hebben. Er is geen handleiding, geen onderzoek naar zo'n langdurige gevangenschap, er is geen therapeutisch protocol dat je op pagina 37 kunt openslaan en lezen “wat je nu moet doen”. Wat doe je als er geen referentie is? We luisteren. Niet intellectueel luisteren, maar luisteren naar het lichaam, naar de ademhaling, naar de blik. De eerste vraag, nog voor “Hoe verwerk je het trauma?”, is “Hoe krijg je het gevoel van controle over jezelf terug?”. Want wie twee jaar lang leeft in een realiteit waarin elke beslissing, wanneer je eet, wanneer je spreekt, hoe je zit, uit handen wordt genomen, verliest de psychologische basis waarop alle genezing is gebouwd: het geloof dat ik invloed heb op mijn leven. Beginnend bij de kleinste details. “Wil je water of thee? ”Wil je bij het raam of bij de deur zitten? "Dit zijn g...

Schrijfster Rivkah Lambert Adler geeft les aan volwassenen en woont in Israel. Dit is een artikel van haar blog: https://bataliyah.blogspot.com/   Mijn brein op dag 16 van oorlog Ik heb bevroren broccoli nodig en ik zou tien hoofdstukken van Tehillim (Psalmen) moeten zeggen. De wasmand loopt over en de beelden van verbrande lichamen die ik per ongeluk op sociale media zag, zijn in mijn netvlies gebrand. Onze veilige kamer moet aangevuld worden met flessenwater en niet-bederfelijk voedsel en hoe zal het leven veranderen als Moshiach (de Messiaanse Verlosser) komt? Ik leer meer Thora dan ooit tevoren en misschien kan ik deze week op donderdagmiddag challah-rollen maken voor chayalim (soldaten). We hebben melk nodig en hoe zal ik reageren als een van de geïdentificeerde lichamen iemand is die ik persoonlijk ken? Ik moet een werkdeadline halen en als ik tijdens deze oorlog al kiddush Hashem (als Jood in het Land van Israël) sterf, wat zal mijn ziel dan ervaren? I...