TSUR TSINA

De bedoeling van dit seculiere artikel (uittreksel van een artikel uit de Jerusalem Post) is om deze informatie als gebedsonderwerpen te gebruiken.  *********** Pesach onder vuur: Israëli’s zoeken een evenwicht tussen vermoeidheid en voorzichtige hoop na een maand oorlog Het is nu meer dan vier weken geleden dat Israël en de Verenigde Staten Iran hebben aangevallen. De beloofde bliksemoorlog blijkt veel langer te duren dan beloofd was en aanvallen met ballistische raketten uit Iran en aanvallen uit Libanon en Jemen blijven een vast onderdeel van het dagelijks leven.  De voortdurende oorlog begint een enorme tol te eisen, die  het meest voelbaar in de verstoring van het dagelijks leven. Het is veel moeilijker geworden om sociale contacten te onderhouden en het is moeilijk om familieleden, die in andere delen van het land wonen, te bezoeken. Het is erg moeilijk om het openbaar vervoer te gebruiken, aangezien de frequentie van de bussen aanzienlijk is teruggeschroefd; ...

WAARSCHUWING:  Het volgende satirische stukje, geschreven door  Sarah Tuttle-Singer op Facebook, is zo herkenbaar voor degenen die in Israël wonen of momenteel verblijven. ************* We hadden een rustige nacht in Jeruzalem. Wat, eerlijk gezegd, verdacht aanvoelde. Dus natuurlijk raakte ik in paniek. Ik bleef laat op om te wachten op een bericht van Iran. Met ‘bericht’ bedoel ik 'contact opnemen' en raketten sturen. Mijn lichaam was gespannen als een veer. Ik wilde niet in slaap vallen en wakker geschud worden door sirenes, dus, zoals een emotioneel gereguleerde volwassen vrouw met een veilige hechtingsstijl, lag ik in bed en ververste ik elke 12 seconden Home Front Command en The Times of Israel. Heel normaal gedrag. Dit voelt precies alsof je wacht tot een toxische relatie contact met je opneemt. Zoals: Waarom heeft Iran sinds vanmiddag nog niets geschreven??? Ik bedoel, we hebben gisteravond samen doorgebracht. En vanochtend. Heel intens. Veel law...