TSUR TSINA

WAARSCHUWING:  Het volgende satirische stukje, geschreven door  Sarah Tuttle-Singer op Facebook, is zo herkenbaar voor degenen die in Israël wonen of momenteel verblijven. ************* We hadden een rustige nacht in Jeruzalem. Wat, eerlijk gezegd, verdacht aanvoelde. Dus natuurlijk raakte ik in paniek. Ik bleef laat op om te wachten op een bericht van Iran. Met ‘bericht’ bedoel ik 'contact opnemen' en raketten sturen. Mijn lichaam was gespannen als een veer. Ik wilde niet in slaap vallen en wakker geschud worden door sirenes, dus, zoals een emotioneel gereguleerde volwassen vrouw met een veilige hechtingsstijl, lag ik in bed en ververste ik elke 12 seconden Home Front Command en The Times of Israel. Heel normaal gedrag. Dit voelt precies alsof je wacht tot een toxische relatie contact met je opneemt. Zoals: Waarom heeft Iran sinds vanmiddag nog niets geschreven??? Ik bedoel, we hebben gisteravond samen doorgebracht. En vanochtend. Heel intens. Veel law...

Een nuttige idioot of nuttige dwaas is een denigrerende omschrijving van een persoon, die suggereert dat die persoon denkt te strijden voor een doel zonder de gevolgen van zijn daden volledig te begrijpen, en die zich niet realiseert dat hij wordt gemanipuleerd door de leiders van dat doel of door andere politieke spelers. De term werd tijdens de Koude Oorlog in het westerse blok vaak gebruikt om niet-communisten te beschrijven die vatbaar werden geacht voor communistische propaganda en psychologische manipulatie. Moderne Westerse nuttige dwazen  Om propaganda te voeren in het Westen rekruteerde Lenin een korps van ‘nuttige idioten’. De term is eigenlijk niet van Lenin, maar van econoom Ludwig von Mises. Deze voetvolk zou zijn revolutie in elk land bevorderen – door democratische processen te coöpteren en te ondermijnen, stakingen aan te wakkeren, geheime legers op te richten en bovenal propaganda te voeren volgens de dictaten van Moskou. Dictators van Hitler tot Stalin tot Mao t...

In het weekend, toen ik met mijn hond aan het wandelen was met een lieve buurvrouw, begon ze me vragen te stellen over de oorlog in het Midden-Oosten. Haar woorden weerspiegelden wat zo velen elke dag horen: “genocide, hongersnood, bombardementen”. Ik vroeg haar voorzichtig: “Waar baseer je dit op?” Ze antwoordde: “Het nieuws natuurlijk. Ik begrijp niet waarom Israël dit doet.” Op dat moment glimlachte ik – niet vanwege haar verwarring, maar omdat verwarring de eerste stap is naar het zoeken naar de waarheid. Als het verhaal niet klopt, komt dat misschien omdat je maar de helft te zien krijgt. Dus vroeg ik haar: wat zie je precies op het nieuws? Ze zei: “Foto's van uitgehongerde kinderen, van families die wegkwijnen.” En daar lag het probleem: ze wist niet dat die beelden al ontkracht waren. Ze wist niet dat het “uitgehongerde kind” jaren geleden in Jemen was gefotografeerd. Ze wist niet dat sommige beelden kinderen lieten zien die ziek waren, niet uitgehongerd, en dat hun be...