weekbericht 14 september 2026

Jeruzalem, 14 september 2026/5787 week 37/38

Goedenavond beste familie en vrienden,

Ons laatste weekbericht ging dus uit op de 8^e jl. Het ritme is een beetje verstoord, maar het zij zo... 

Op donderdagmorgen gingen Petra en ik weer naar onze huisarts en kreeg ik voor de laatste behandeling van de wond op mijn arm nog antibioticazalf en moest nog even doorgaan met de antibioticakuur. Het ziet er nu allemaal een stuk rustiger uit. Ook een nieuwe crème op waterbasis voor de eczeem op mijn schouders, wat een stuk beter werkt!

Op vrijdagavond begon dus het Joodse Nieuwjaar 5787. Wij waren met ons vijven aan de Sabbatsmaaltijd. Judy, Leo en Hizkia hadden andere platjes om op te springen.

Heel bijzonder was wel dat het huis naast ons dat met veel vijven en zessen uiteindelijk na 5 of 6 jaar en nu bijna klaar is, maar de nieuwe buren trokken er al symbolisch in. Sof, sof zeggen we dan hier. Sof is het Hebreeuwse woord voor einde(lijk).

 "sof-sof" (סוֹף־סוֹף) 

Op zaterdag en zondag was het dus extra rustig op de weg omdat het twee feestdagen waren en er geen openbaar vervoer of winkels open waren.

Nadia kwam op zaterdag en Petra had wat kadootjes voor haar gekocht en dat viel weer in goede aarde. Onze gasten kon ik weer naar hun vertrouwde gemeente brengen en ophalen. Leuk om te zien dat stamgasten door de jaren heen hun Jeruzalem thuisgemeentes hebben.

Op zondagmorgen was er ook geen openbaar vervoer; voor sommige gemeenteleden moesten we vervoer regelen, maar tot onze verbazing waren er toch 70 mensen in de dienst. Petra verzorgde weer de ZOOM verbinding met het kindertehuis in Oeganda. 

Onze Iraanse broeder Ramin, die getrouwd is met een Messiaanse gelovige, gaf die morgen korte uitleg over de sjofar die juist deze dagen regelmatig te horen is in Jeruzalem en elders omdat het ook het Feest van de trompetten is. Hij is ook een goede sjofar blazer en liet de gebruikelijke toon horen – heel indrukwekkend en ook later in de dienst tijdens een van de liederen blies hij de sjofar samen met een Nederlandse vriend van ons.

Leuk was dat een van onze gasten Jannie B. op zondag 70 jaar werd en dat hebben we samen tijdens de koffie gevierd. Ze had vrijdag al een grote taart gekocht. We hadden de pet rond laten gaan en konden haar dus een leuk bedragje geven om zelf wat van te kopen.

Jannie is ook artistiek om met kralen, kettinkjes en oorbellen te maken en daarmee is ze ook thuis bezig voor het project in Tel Aviv. Petra had lades vol met materiaal, dus dat kon nu worden ingezet voor dit bijzondere doel.  

Vanmorgen was het spic en spanmorgen op onze bovenverdieping (slaap en woon/werkkamer). De poezen vinden het maar niks als ik met de stofzuiger aan de slag ga.

Petra heeft naast al haar schrijverij en administratie nu iets leuks ontdekt: ChatGPT waar je een foto van jezelf of samen kan insturen plus wat basisinfo over jezelf en dan maken zij daarvan een 'karikatuur' portret van incl. achtergrond o.a. poezen (niet de onze). Wij vonden het heel verrassend en goed gelijkend. 

Meteen een heleboel leuke reacties gekregen en een aantal van onze contacten ging zelf ook meteen aan de slag. Werkt aanstekelijk!

Onze poezen blijven speciaal. Tiny is vaak een nachtbraker maar vergeet onze voordeur niet. Gisteren hadden we Saartje gisteravond per ongeluk buitengesloten. Zij maakte om half een onze gast Judy luid mekkerend wakker.

Hartelijke groeten en tot de volgende week,

Wim en Petra