TSUR TSINA

Facebook artikel van Sarah Tuttle-Singer – 18 maart 2026 Het spijt me als ik je niet heb teruggebeld.  Of de huur op tijd te betalen. Of je verjaardag te onthouden. De tijd verloopt niet meer zoals vroeger. Hij valt uiteen in voor en na, sirene en stilte, impact en nasleep. Wat mij betreft is het nog steeds 27 februari, op een goede dag. [De 2e Iran oorlog begon op de 28e] Een dag die zweeft in de fragiele illusie dat alles grotendeels in orde is, dat de wereld nog steeds draait op kalenders en herinneringen en boodschappen doen.  7 oktober op een slechte dag.  Een dag die niet eindigt. Een dag die in alles sijpelt, in de koffie, in de lucht, in de manier waarop we onze telefoons checken en de lucht afspeuren en afstand niet in kilometers meten maar in seconden tot een schuilplaats en nieuwsmeldingen. Leven in een actief oorlogsgebied doet iets precies en wreed met de tijd.  Ze gaat niet zomaar voorbij.  Ze draait in een lus. Ze vervormt. H...

  Jeruzalem, 28 juni 2025/5785 Week 26 Goedenavond beste familie en vrienden, Oorlog en vrede! Dat klinkt heel dramatisch maar we hebben duidelijk het verschil gemerkt tussen de laatste dagen van de oorlog en natuurlijk ook de week daarvoor en de vrede ook al is het maar een soort van wapenstilstand tussen Iran en Israel. Vanmorgen rond 7.00 uur moesten duizenden Israeliers in en rondom Beersheva en de Dode Zee weer naar de schuilkelder rennen omdat de Houthis weer een raket onze kant hadden opgestuurd. Gelukkig werd deze weer bijtijds onderschept, maar men moest voor de zekerheid wel naar de schuilkelers/veilige kamer. Jeruzalem viel er dit keer buiten.  Zondag 20 juni konden we dus voor de tweede keer niet naar de gemeente. En onze Amerikaanse voorganger werd via de Amerikaanse ambassade met zijn vrouw en tig anderen 'geëvacueerd'. Maandag gingen ze per bus naar de Jordaanse grens, waar ze al vijf uur moesten wachten. En de nodige knokpartijen ontstonden omdat mensen p...

  Jeruzalem, 21 juni 2025/5785 Week 25 Goedemiddag beste familie en vrienden. Vandaag begon ik heel wat vroeger met het weekbericht omdat, gezien de huidige situatie, het niet verstandig is om Nadia op te halen. Als het luchtalarm afgaat hebben we maar 1.5 minuut om een veilig heenkomen te zoeken! Ons weekschema was dus totaal anders dan anders. Op zondag hadden we dus geen dienst in de Jerusalem Baptist Church maar dat is nu bijgesteld en morgen mogen we in principe met 30 mensen bij elkaar komen. Al N. onze voorganger, wist afgelopen zondag toch nog met 12 mensen bij elkaar te komen in zijn huis en we kregen voor woensdagmiddag toestemming om de bidstond in ons kerkgebouw te houden. Al N. heeft begin juli allerlei samenkomsten in de USA i.v.m. hun tweejaarlijkse verlof, en dat wordt een uitdaging om weg te komen. Datzelfde probleem hebben Jan en Marian den O. ook; ze zouden afgelopen dinsdag al vertrokken zijn maar moesten met duizenden anderen pas op de plaats maken omda...

Aangekomen nieuwe gasten  Jeruzalem, 7 juni 2025/5785 week 23 Goedenavond beste familie en vrienden, Deze week was grotendeels dagelijkse routine voor ons. Op woensdag was er weer wisseling van de wacht, Judy K. werd door een vriendin ’s morgens naar Ben Gurion gebracht.  nog even snel een laatste foto voordat Jan en Marian naar de muur gingen In de vroege avond kwamen Dick, Margriet, Jan en Mies in een EL AL  “Dreamliner” aan op Ben Gurion. Jan en Marian den O. gaan dagelijks al vroeg op pad richting Oude Stad en draaien ook een paar keer per week mee bij de Pantry Packers -een grote hulpverleningsorganisatie. Jan was ooit drie jaar lang stadsgids in Harderwijk en gistermiddag kregen we bij de koffie even een 'rondje Harderwijk', interessant om een aantal details te horen. Dick en Margriet begonnen weer mee te draaien bij Hineni. Jan en Mies gaan het land door om de diverse voorgangers en gemeenten te bemoedigen. En waren gisteren en vanmorgen al in Ashkelon en S...

door Sarah Tuttle-Singer  Times of Israel Hier is iets wat je moet begrijpen over Israëli's: Hoewel we een van de sterkste legers ter wereld hebben, hebben we nog nooit een dag van vrede gekend sinds ons ontstaan, en die angst is echt en doet iets met ons. En voor degenen die zeggen dat “Israël geen echte veiligheidszorgen heeft”, zeg eens: heb je ooit tijdens een kop koffie met een Israëlische gezeten en haar gevraagd hoe het is om onder raketbeschietingen te leven, of met de knagende angst dat je opgeblazen of in je rug gestoken wordt, of als een lappenpop door de lucht geslingerd wordt met de brute impact van een auto die doelbewust op je inrijdt? Heb je in de ogen gekeken van een Nova overlevende die zich net als in de Holocaust onder een stapel lichamen verstopte - die zich verstopte onder de stank van bloed en verbrand vlees en urine, alleen maar om te overleven?  Heb je in de ogen gekeken van de moeders en vaders van gijzelaars in terreurtunnels, de ouders die weige...