weekbericht 28 juni 2025

 

Jeruzalem, 28 juni 2025/5785 Week 26

Goedenavond beste familie en vrienden,

Oorlog en vrede! Dat klinkt heel dramatisch maar we hebben duidelijk het verschil gemerkt tussen de laatste dagen van de oorlog en natuurlijk ook de week daarvoor en de vrede ook al is het maar een soort van wapenstilstand tussen Iran en Israel. Vanmorgen rond 7.00 uur moesten duizenden Israeliers in en rondom Beersheva en de Dode Zee weer naar de schuilkelder rennen omdat de Houthis weer een raket onze kant hadden opgestuurd. Gelukkig werd deze weer bijtijds onderschept, maar men moest voor de zekerheid wel naar de schuilkelers/veilige kamer. Jeruzalem viel er dit keer buiten. 

Zondag 20 juni konden we dus voor de tweede keer niet naar de gemeente. En onze Amerikaanse voorganger werd via de Amerikaanse ambassade met zijn vrouw en tig anderen 'geëvacueerd'. Maandag gingen ze per bus naar de Jordaanse grens, waar ze al vijf uur moesten wachten. En de nodige knokpartijen ontstonden omdat mensen probeerden voor te dringen. Het was ook best spannend omdat er om de haveklap Iraanse drones overkwamen in de Jordaan vallei. Pas donderdag konden ze eindelijk via Athene door vliegen naar Chicago. Als ze geen afspraken hadden in Amerika, waar ze een paar maanden zijn om deputatie werk te doen, zouden ze hier zijn gebleven.

Het werd dus ook spannend voor onze gasten of ze deze week terug konden vliegen naar Nederland. Op maandag gingen Dick, Margriet en Marian naar Hineni toe. Jan was in de stad om geld op te nemen toen het luchtalarm afging. Jan schuilde ondergronds, in het diepe treinstation. De anderen schuilden in de parkeergarage/schuilkelder van het waar Hineni is gevestigd en wij waren thuis.

Gezellig met elkaar eten na een drukke dag. 

Maandagavond laat kregen Jan en Marian toch nog onverwacht het bericht dat ze op dinsdagmorgen met een bus (het werden er drie) naar Egypte konden gaan. Het bericht kwam heel erg onverwachts, en ze moesten meteen beslissen. Die nacht werd er weinig geslapen, en we moesten bijna allemaal huilen tijdens het afscheid. Het was de dag van de wapenstilstand! Pas woensdagavond laat kwamen zij in Eindhoven aan, en werden opgewacht door pers en filmploegen die deze 'reddingsactie' wilden vastleggen.

Op woensdag kwam het leven weer op gang en begonnen de scholen weer en mocht iedereen naar het werk en was ook de kerk weer beschikbaar voor de bidstond.

In ieder geval een 'normaal' afscheid van Dick en Margriet

Dick en Margriet, die officieel donderdag met EL AL terug naar Nederland zouden vliegen (die was geannuleerd), werden ook 'geëvacueerd' door de Nederlandse ambassade. Ook zij reisden, met een klein groepje, naar Egypte en vlogen vanaf Sharm elSheikh op vrijdag naar Eindhoven.

Voor ons was het even wennen aan de omschakeling om een paar dagen alleen thuis te zijn. We hebben voldoende om handen dus vervelen we onszelf niet, maar 'raar' was het wel. Nu hoefden we niet meer half gekleed te gaan slapen; of bedenken of we nu wel of niet zullen douchen; of naar het toilet gaan. Want ja, het KAN zijn dat op dat moment het code rood alarm afgaat, en dan moet je maken dat je in de veilige kamer bent. Nu kunnen we weer 'rustig' naar de buurtsuper lopen, zonder het risico te lopen dat onderweg het alarm gaat. Van te voren moet je dan bedenken waar je naar toe kunt rennen om niet het risico te lopen om mogelijke raketbrokstukken op je hoofd te krijgen…. En eindelijk 's nachts door kunnen slapen. Wow!  Een vriendin uit Haifa merkte op dat voor haar die 12 dagen aanvoelde als een half jaar – zo intens was het geweest. We hebben best even tijd nodig om alles te verwerken.

Heel vreemd om alleen maar met z'n tweetjes koffie te drinken... 

Vrijdagmorgen kon ik weer met Nadia gaan winkelen en haar ook vandaag weer ophalen. En kon Petra weer het weekbulletin van de kerk, de powerpoint en liedjes klaar maken. We hebben een gastspreker.

Morgenmiddag komen Jan en Mies van uit Migdal (meer van Tiberias) voor een paar dagen logeren en kunnen normaal op 2 juli weer terugvliegen. Ze hebben een heftige tijd in Migdal gehad, wel plusminus 20 maal naar de schuilkelder toe en zelfs daar slapen want er kwamen meer raketten richting Noord-Israël dan bij ons in Jeruzalem. En als alles goed gaat krijgen we op maandag een echtpaar voor twee weken. Verder ziet de planner er nog leeg uit.

Dus lieve vrienden, wie de komende twee maanden nog even naar Israël toe willen komen. We hebben plek!

De poezen hebben niet onder de oorlog geleden (kwamen 's nachts vaak bij ons in de mamad, voor de gezelligheid) en zijn allemaal lief en ondeugend. Saartje en Tiny vergeten de avondklok soms en dan moeten wij midden in de nacht ons bed uit om ze binnen te laten. Sammy is een vrijbuiter en kan via het dak terug naar huis komen.

Hartelijke groeten en tot volgende week.

Wim en Petra

 In tijden van spanning en oorlog, zijn alle positieve en blijde berichten van harte welkom.

Pasgeboren baby's die tijdens Operatie Rising Lion in de beschermde (ondergrondse) verloskamers van het Shaarei Zedek ziekenhuis zijn geboren, kregen rompertjes met de tekst: “Mijn moeder is een leeuwin".

"Hij zal een banier omhoogheffen onder de heidenvolken en Hij zal de verdrevenen van Israël verzamelen en hen die vanuit Juda overal verspreid zijn, bijeenbrengen van de vier hoeken van de aarde." Jesaja 11:12 HSV

De eerste nieuwe oliem sinds het einde van de oorlog landden op de dag van de wapenstilstand. 100 nieuwe immigranten uit Frankrijk, Spanje, het Verenigd Koninkrijk en Nederland kwamen thuis. Sommigen van hen zijn van plan om in dienst te treden bij de IDF. Wie is zoals ons volk, het volk van Israël?

Het was zo'n groot wonder dat, tijdens de honderden sorties, die de geweldige piloten gemaakt hadden, er niemand is omgekomen. En dat alle vliegtuigen veilig op de basis terugkwamen. Onder hen was een 19 jarige vrouwelijke piloot!

************

Het Joodse volk is beroemd om zijn 'galgen' humor. Tja, als je moet kiezen tussen huilen of lachen, kan je beter dat laatste kiezen!

Een Israëlische vader maakt een grapje met zijn zoon en zegt dat hij zijn kamer moet opruimen! (Nadat een raket hun huis heeft verwoest.)