Israel is niet LOGISCH
************
Er is iets aan Israël dat mensen ongemakkelijk maakt – en het is niet wat ze zeggen dat het is.
Ze wijzen naar politiek, nederzettingen, grenzen en oorlogen. Maar als je krabt aan de oppervlakte van hun verontwaardiging, ontdek je iets diepers. Een ongemak, niet met wat Israël doet, maar met wat Israël is.
Een natie zó klein zou niet zó sterk moeten zijn. Punt.
Israël heeft geen olie. Geen bijzondere natuurlijke rijkdommen. Een bevolking die nauwelijks groter is dan een middelgrote Amerikaanse stad. Ze worden omringd door vijanden. Gehaat in de Verenigde Naties. Doelwit van terreur. Veroordeeld door beroemdheden. Geboycot, belasterd en aangevallen.
En toch bloeien ze als nooit tevoren.
Op militair gebied. In de geneeskunde. In veiligheid. In technologie. In landbouw. In inlichtingenwerk. In moraal. In pure, onbreekbare wilskracht.
Ze veranderen woestijn in landbouwgrond.
Ze maken water uit lucht.
Ze onderscheppen raketten in de lucht.
Ze bevrijden gijzelaars onder de neus van ’s werelds ergste regimes.
Ze overleven oorlogen die hen hadden moeten uitroeien – en winnen.
De wereld kijkt toe en snapt er niets van.
wanneer ze een kracht zien die ze niet begrijpen:
- Ze nemen aan dat er vals wordt gespeeld.
- Het moet wel Amerikaanse hulp zijn.
- Het moet wel buitenlandse lobby zijn.
- Het moet wel onderdrukking zijn.
- Het moet wel diefstal zijn.
- Het moet wel een duister trucje zijn waardoor de Joden deze macht hebben gekregen.
- Het moet wel chantage zijn.
Want stel je voor… dat het iets anders is.
- Stel je voor dat het écht is.
- Stel je voor dat het verdiend is.
- Of erger nog: dat het voorbestemd is.
Het Joodse volk had allang verdwenen moeten zijn. Zo eindigen immers de verhalen van verbannen, tot slaaf gemaakte, gehate minderheden. Maar de Joden verdwenen niet. Ze kwamen juist thuis, herbouwden hun land, herleefden hun taal, en brachten hun doden weer tot leven – in herinnering, in identiteit, in kracht.
Dat is niet normaal.
Het is niet politiek.
Het is Bijbels.
Er is geen geheime code die verklaart hoe een volk na 2000 jaar terugkeert naar zijn thuisland.
Er is geen rationeel pad van gaskamers naar wereldinvloed.
En er is geen historisch precedent voor het overleven van de Babyloniërs, de Romeinen, de Kruisvaarders, de Inquisitie, de pogroms en de Holocaust – en vervolgens maandagochtend weer op je werk verschijnen in Tel Aviv.
Tenzij je gelooft in iets dat verder gaat dan wiskunde.
Dát is wat de wereld gek maakt. Want als Israël echt is – als deze onwaarschijnlijke, oude, gehate natie nog steeds gekozen, beschermd en bloeiend is – dan is God misschien toch geen mythe.
Misschien is Hij nog steeds in het verhaal.
Misschien is geschiedenis niet willekeurig.
Misschien heeft het kwaad niet het laatste woord.
Misschien zijn de Joden niet zomaar een volk… maar een getuigenis.
Dát kunnen ze niet verdragen.
Want zodra je toegeeft dat Israëls overleving niet alleen indrukwekkend is, maar goddelijk, verandert alles. Dan moet je morele kompas opnieuw gekalibreerd worden. Dan storten je aannames over geschiedenis, macht en rechtvaardigheid in. Dan realiseer je je: je kijkt niet naar het einde van een rijk. Je bent getuige van het begin van iets eeuwigs.
Dus ontkennen ze het.
Smeren ze het zwart.
En keren zich er woedend tegen.
Want het is makkelijker om een wonder “valsspelen” te noemen dan de mogelijkheid onder ogen te zien dat God Zijn beloften nakomt.
En Hij doet dat nog steeds.
Comments
Post a Comment