TSUR TSINA

Jeruzalem, 7 maart 2026/5786 week 10, Goedenavond beste familie en vrienden, De eerste week van Iraan oorlog II is alweer achter de rug! Op 1 maart zaten we al snel in onze mamad, veilige kamer.  Deze week moesten we opnieuw regelmatig gebruikmaken van onze veilige kamer en dat op allerlei uren van de dag maar we zijn gezegend dat we in Jeruzalem wonen en niet in het centrum, het zuiden of het noorden.  Dick en Margriet en Dennis bleven 'gewoon' naar Hineni gaan omdat daar wel maaltijden uitgegeven werden. De tram reedt niet, dus moesten ze met de bus. Best spannend, omdat je nooit weet wanneer er weer een luchtalarm afgaat. Ze hebben ook daar verschillende keren in de parkeergarage gezeten met mensen van de straat of personeel uit het kantoorgebouw. Dick en Benjamin Philip in Purim stemming.  Omdat het ook Poerim was had Petra de dozen met Poerim spullen bij de hand en konden we ondanks de spannende momenten toch even lol met elkaar hebben, wat je niet al kan doen me...

door Sarah Tuttle-Singer  Times of Israel Hier is iets wat je moet begrijpen over Israëli's: Hoewel we een van de sterkste legers ter wereld hebben, hebben we nog nooit een dag van vrede gekend sinds ons ontstaan, en die angst is echt en doet iets met ons. En voor degenen die zeggen dat “Israël geen echte veiligheidszorgen heeft”, zeg eens: heb je ooit tijdens een kop koffie met een Israëlische gezeten en haar gevraagd hoe het is om onder raketbeschietingen te leven, of met de knagende angst dat je opgeblazen of in je rug gestoken wordt, of als een lappenpop door de lucht geslingerd wordt met de brute impact van een auto die doelbewust op je inrijdt? Heb je in de ogen gekeken van een Nova overlevende die zich net als in de Holocaust onder een stapel lichamen verstopte - die zich verstopte onder de stank van bloed en verbrand vlees en urine, alleen maar om te overleven?  Heb je in de ogen gekeken van de moeders en vaders van gijzelaars in terreurtunnels, de ouders die weige...