TSUR TSINA

Jeruzalem, 4 & 5 juli 2026/5786 week 27 Goedendag beste familie en vrienden, Op maandagmorgen namen we dus afscheid van Sam van Oordt, hij woonde vijf maanden bij ons thuis. Hij heeft heel veel meegemaakt in deze vijf maanden onder andere de code rood alarmen i.v.m. raketten uit Iran. Het was heel ontroerend om te zien hoe geliefd hij was bij zijn collega's van ADI en de bewoners, die hij mocht verzorgen. Wim gaf Sam Romeinen 12 als tekst mee en Petra kreeg een hele mooie (dure!) bos bloemen als dank. Zo lief!  Petra en ik gingen maandag na een introductie gesprek over hoe je kunt val blessures kunt voorkomen en kregen meteen een paar oefeningen te doen.  Petra kreeg als eerste de oefeningen die ze de fysiotherapeute moest nadoen. Heel simpel. Nee dus. Ze verrekte een spier in haar bovenbeen waardoor ze een paar dagen kreupel liep….   We zouden de dag erna mee gaan doen met een groep maar dat werd afgezegd omdat die leidster verhinderd was. Gelukkig maar,...

  Jeruzalem, 19 april 2025/5785 Week 16 Goedenavond beste familie en vrienden, Afgelopen zondag was het de 1e Pesach dag en dat is als een Sabbat - geen openbaar vervoer en alle winkels gesloten. Toch waren er, wonder boven wonder, 60+ mensen in de gemeente. Op maandag zouden Petra en ik meegaan met een busreis naar de Negev. Petra had zich daar al helemaal op verheugd maar ’s avonds kregen we te horen dat de tour was volgeboekt en er geen plaats was in de bus. De gids had een fout gemaakt, want Petra had een paar weken geleden geboekt. Dat was wel even slikken, maar werkte uiteindelijk goed uit omdat Petra toen extra tijd om te werken aan het boek van de voorganger.  Ik besloot om een rit te maken met de lightrail van begin tot het einde - 22 km lang die ongeveer 1.10 minuten duurde. Lijn 1 (momenteel er nog maar 1 lijn) gaat van Neve Yaákov   -noordelijkste deel van Jeruzalem, naar het Hadassa ziekenhuis in Ein Kerem. Omdat het nog vroeg in de ochtend was, was het n...

  Jeruzalem, 5 april 2025/5785 week 14 -weekbericht Goedenavond beste familie en vrienden, Deze week stond in het kader van het "tot ziens” - 'lehitra'ot' - zeggen.  Dick en Margriet, Jan en Mies en Jan en Marian zijn inmiddels weer veilig op Nederlandse bodem geland; woensdag kwam Judy K. weer op het honk.  Traditionele groepsfoto bij het vertrek van Jan en Marian Meer gasten zijn tijdens de Pesach week in aantocht. Petra kon gelukkig wel menig uurtje aan de lay-out van het boek van onze voorganger werken en ook nog een artikel voor Christenen voor Israël schrijven. Ze moest ook langs de huidarts voor een paar plekjes op haar gezicht, die behandeld werden met vloeibare stikstof. Actinische keratosen zijn ruw aanvoelende verhoornde plekjes van de huid. Deze plekjes ontstaan vooral in het gezicht en op de bovenkant van de hand. De kleur van de plekjes varieert van huidkleurig tot rood of bruin. De ontstaan geleidelijk, jeuken niet en zijn niet pijnlijk. Omdat ...

Bouwen met Israel –  tekst van het telefonische interview met Benjamin Philip van Hineni, Jeruzalem, en Arjan Wendt, Christenen voor Israel.  17 april 2020 Arjan: Sinds een paar weken staat de wereld op zijn kop vanwege het Corona virus en de crisis die daardoor is ontstaan, vraagt veel ondernemers om een beetje om te denken en net iets anders aan   te pakken zodat de zaken toch door kunnen blijven gaan.  En dat is natuurlijk ook het geval in Israel. Om daar meer van te weten ga ik nu speciaal voor de Business Club van Christenen voor Israel even bellen met Benjamin Philip. Hij is directeur van gaarkeuken Hineni in hartje Jeruzalem. Daar komen normaal gesproken honderden mensen per dag voor een voedzame maaltijd. Dat kan nu natuurlijk even niet en ik ben heel benieuwd hoe het er nu aan toe gaat. Voordat Benjamin naar Israel vertrok was hij ondernemer in Nederland en ik ben heel benieuwd hoe zijn ondernemerschap hem nu door deze crisis helpt. ...

1 april Nu is niet de tijd voor 1 april grappen, maar we genieten van de vaak gekke en hilarische dingen die op Facebook en Whatsapp geplaatst worden. Later dan gewoonlijk kregen we pas te horen of we vandaag wel of niet moesten rijden. De balagan op het stadhuis is groter dan ooit vanwege het onderlinge geruzie tussen afdelingen en de naderende Pesach vakantie. Rond 11 uur waren we present om de 260 maaltijden op te halen – een deel voor Ramot en de ander voor Kiryat Menachem. Vlakbij Hineni werden we door de politie aangehouden en kon ik vol trots het formulier laten zien. “Wat zijn jullie van elkaar?” wilde de agent weten. “Echtpaar?” Hij noteerde mijn identiteitsnummer en herinnerde ons aan de regels: je mag niemand een lift geven, ook geen buurtjes! Vandaag was alleen de vaste staf van drie vrijwilligers present die vandaag weer heel hard werkten, te zien aan de rij met maaltijden die al klaar stonden om weggebracht te worden.  Het paste allemaal ...

„Gottes Worte sind starke Felsen in der Wüste, Felsen, aus denen Quellen fließen, damit die Seele nicht verdurstet.“ Dorothea Unbehend “Gods woorden zijn sterke rotsen in de woestijn; rotsen waarui bronnen vloeien, zodat de ziel niet van dorst sterft.” Dorothea Unbehend Ursula, een Duitse Hineni vrijwilligster die niet meer naar Duitsland kan vliegen en dus voorlopig in Israel moet blijven, gaf ons vandaag deze mooie bemoediging.   Gisteren hoefden we niet te rijden, maar de Hineni vrijwilligers waren ondanks dat hard aan het werk en maakten heel wat maaltijden klaar. Het duurde vandaag een tijdje voordat Kochava de uiteindelijke bestelling van het stadhuis kreeg (die haar voortdurend gek maken met veranderingen). “Twee bestellingen,” texte zij. “Een in Pisgat Zeev en een in Gilo.” “We komen eraan!” texte ik terug. Onderweg passeerden we twee politie checkpunten en zien een toename van automobilisten die door de politie worden aangehouden. De bekeuringen l...

26 maart, 2020 Wij hadden dan wel een ‘vrije’ dag gister, maar Benjamin heeft bijna de hele dag aan de telefoon gehangen. Hij klonk helemaal schor toen hij ons gisteravond belde. Door de onenigheid en rivaliteit binnen het ministerie van sociale zaken leek het er op dat de bejaarden en Holocaust overlevenden tussen de wal en het schip zouden vallen. Dankzij Benjamin, hun pleitbezorger, konden we vandaag toch weer maaltijden rondbrengen. Het moment dat hij het groene licht kreeg stroomden de aanvragen binnen. De grootste hoeveelheid moest hij afketsen, want Hineni is maar een klein restaurant met een beperkte staf, dat door vrijwilligers draaiende wordt gehouden. Jose en haar zoon Joni kwamen als extra chauffeurs terwijl Jannie (ICEJ-Aid) opnieuw twee collega vrijwilligers had georganiseerd die meehielpen de maaltijden klaar te maken. Zij waren allang blij dat ze een goede reden hadden om even uit huis te zijn en vonden het geweldig om te kunnen meehelpen. Op we...