Weekbericht 17 augustus 2026

Jeruzalem, 17 augustus 2026/5786 week 33

Goedemiddag beste familie en vrienden,

Op maandag was Sammy weer aan de beurt voor zijn jaarlijkse vaccinatie. Met een goede planning laat hij zich makkelijk door Petra oppakken en sta ik klaar met de reiskoffer. "He, geen tanden?" zei de dierenarts die altijd eerst een kijkje in de bek neemt. "Nee, die heb je er zelf allemaal uitgetrokken," reageerde Petra. 

De verdere procedure liep ook voorspoedig en waren we al gauw weer thuis en kon hij weer vrijgelaten worden.

Deze week is Tiny aan de beurt!

Petra ging dinsdagmorgen al vroeg op pad naar Tel Aviv om een dagdeel mee te draaien in de gaarkeuken waar daklozen, prostituees, drugverslaafden komen. Het was die morgen rustig om dat er politie in de buurt aanwezig was. Tel Aviv laat bepaalde wijken met opzet verloederen zodat de real-estate prijzen omlaaggaan. 

De projectontwikkelaars kopen dan de boel op voor een habbekrats en gooien de huizen tegen de vlakte. Zodra de luxe flats beginnen te verschijnen, worden de 'ongewensten' de buurt uitgejaagd door de politie. Tegenover de gaarkeuken staan al hekken waarachter zo'n luxe flat komt. 

Onze gemeente, onder andere, steunt dit project “Known by name”.  Ik had die morgen dus het rijk alleen maar er was thuis genoeg te doen. Het was een heel lange dag voor Petra – met bus, tram, trein en lopend naar de achterbuurt. Het adres was gelukkig niet moeilijk te vinden. Ze hielp daar met eten klaarmaken en uitdelen en ontmoette veel van de gezichten die ze alleen van de foto's kende.

Hartverscheurende verhalen komen er dan naar voren. En wij mogen ze een stukje liefde en aandacht geven en zegenen met een pakketje met toiletartikelen en een bemoediging. Anna, uit Rusland, was twee jaar geleden op straat bevallen, helemaal alleen, zonder hulp. Ze hadden haar baby afgenomen en die mag ze nu af en toe in een pleeggezin opzoeken. Begrijpelijk dat ze nu wil proberen van de drugs af te komen. Ze was dolblij met haar 'Texas' tas. 

Petra vond het geweldig om daar te mogen meehelpen. Een voordeel is dat ze goed Hebreeuws spreekt, want niet iedereen spreekt Engels. Er komt daar van alles: Joden, Arabieren, zelfs een Bedoeïenen man. Twee travestieten uit Jericho zijn vanaf hun jonge jaren door familieleden seksueel misbruikt. Geen wonder dat je dan verknipt wordt.  

Elias, die door Gods genade uit de goot gered werd en in een Christelijk afkickcentrum vrij van drugs kwam, probeert met de bezoekers te praten. Het kost veel tijd om hun vertrouwen te winnen, maar we blijven doorgaan met zegenen en voor hen te bidden. Lily kwam depressief binnen en vertelde dat ze die dag jarig was. We zongen voor haar en gaven wat kadootjes. Wat kan een beetje liefde en een omarming van Antoinet (de vrouw van Elias) een verandering op een gezicht brengen! 

Iedere dinsdag zijn er weer andere vrijwilligers. Dit was ons groepje van vorige week. 

Op woensdagmorgen kwam Marnix van Ede, een Nederlander die hier in Israël voor Zaka werkt, bij ons op bezoek. Hij vertelde zo zijn levensloop in Israël over de laatste 20 jaar. Hij trouwde hier in Israël en ze hebben drie kinderen. Marnix bemande een aantal jaren de 'Christian Desk'  bij de Hineni gaarkeuken, ging toen reizen organiseren en werkt nu sinds oktober 2023 bij Zaka als Director of Inetnational Relations - een baan met enorm veel uitdagingen. En veel reizen.

Met dat interview gaat Petra nu verschillende artikelen schrijven. In november 2023 schreef Petra een artikel over ZAKA voor de website van Christenen voor Israël.

ZAKA artikel

Donderdag had Petra weer een afspraak bij de handspecialist in het Shaarei Zedek ZH. De arts was tevreden; het was normaal dat de duim nog steeds stijf was en soms pijn deed. Kon wel een jaar duren voordat alles weer 'normaal'  was.

Die middag gingen we naar kliniek van Maccabi om de wond op mijn arm te
behandelen want er zat niet veel verbetering in. De volgende behandelronde bestond uit zilvergaas dat drie dagen moest blijven zitten.

Het voelde goed aan, en zondagmiddag bleek de wond er al stukken beter uit te zien. Met opnieuw twee zakken verbandmiddelen, plus een doos 3M Silvercel verband (opnieuw, alles gratis. Een doos Silvercel kost normaal € 117!) konden we weer naar huis. Nu we de juiste verbandmiddelen in huis hebben, kan Petra het voortaan alleen af en hoeven we niet om de haverklap naar de zusterpost. Op zaterdag was ik w.s. weer ergens tegenaan gelopen en had nu ook aan de andere arm een wond…. Loop dus nu met twee armen in het verband….

Petra heeft, nadat ze Quinoa gegeten had, last van haar darmen gekregen. Ze moet nu oppassen wat ze eet, maar voelt zich verder o.k. Ze kan wel lekker blijven oefenen met de YouTube serie van dochter April en moeder Aiko, die op een heel ontspannen manier tientallen oefeningen demonstreren. Ze zijn erg populair in Amerika. En Petra is ook lid van hun fanclub.

Op vrijdagmiddag hebben we bij HAVA (Jeugddorp) een bestelling van 50 kleine potjes honing opgehaald. Die worden begin September uitgedeeld in de gaarkeuken in Tel Aviv. 

Daarna reden we naar de sjiva (rouwbezoek) van Jim en Lesley Schutz, ex ICAJ collega's. Hun enige zoon David was in Amerika op bezoek en werd sinds april vermist. Pas eind juli werd zijn lichaam in Lake Michigan gevonden. We konden niet naar de begrafenis op woensdag, dus gingen we op rouwbezoek. David ligt begraven op de Christelijke begraafplaats op de Emek Refaim, bij een muur schildering van de Ark van Noach. Er is ook een leeuw te zien dat op het logo van het  Jeruzalem zwemteam staat, waar David lid van was. Achter de muurschildering is het zwembad waar David altijd trainde. Op deze begraafplaats kan je niet zelf een plek uitkiezen, dat wordt voor je gedaan. Wat een bemoediging voor de ouders, die nog steeds in diepe rouw waren.  

Op zaterdagmorgen was Nadia weer hier. Ze liet nu een foto zien op haar IPad waar ze samen met haar moeder en een van haar broers met zijn kinderen opstaat. Nadia's broer is getrouwd met een familielid van Hodaya/Fahima. Nadia en Fahima zijn nichtjes… De El Said Bedoeïenen stam staat in de Negev bekend om de vele gehandicapte kinderen, daarom wil geen van de andere stammen met hen trouwen. Dus blijven alleen familieleden over.

Voor zaterdagmiddag werd rond 15.00 uur regen voorspeld. De stortbui kwam rond 16.00 uur, en het bleef bijna een uur spoelen. Er viel op bepaalde plaatsen 11 mm regen in een uur – ongekend voor Augustus. De 'joreh' - eerste regen, valt meestal pas in oktober. Saartje lag onder de tafel, en was zo wijs om daar te blijven totdat het ophield met regenen... 

Zo, dat was weer een 'volle' nieuwsbrief. Er staat deze week ook nog weer heel wat op het programma, maar dat bewaren we tot de volgende week.

Hartelijke groeten,

Wim en Petra