Vreugde tranen
Nu onze broeders eindelijk zijn thuisgekomen, zijn we getuige van iets wat David al lang geleden schreef in Psalm 126.
Generaties lang hebben we gehuild, gebeden en volgehouden. En nu, voor het eerst in decennia, doorbreekt het lied van verlossing de stilte.
In onze [Joodse] traditie is het vrijkopen van gevangenen – pidyon shevuyim – de grootste daad van goedheid. Het herstelt niet alleen iemands lichaam, maar ook zijn ziel, waardigheid en verhaal.
Wanneer een gijzelaar naar huis terugkeert, is dat niet alleen een persoonlijke overwinning – het is een genezing van de Goddelijke Naam zelf. De hele wereld wordt een beetje meer heel...
De Talmoed noemt de pijn vóór de verlossing chevlei Mashiach – de barensweeën van een nieuwe wereld. Het voelt als het einde, maar het is het begin.
En dus bidden we:
"Ribbono shel Olam, Meester van de Wereld, laat de teruggekeerden hersteld worden in lichaam en ziel. Laat onze tranen nu vallen als regen die het land geneest. Verander onze zwaarden in ploegscharen, onze angst in gezang. Verzegel ons voor de wateren van vriendelijkheid die nooit opdrogen. Moge het huis dat we hier beneden bouwen het licht weerspiegelen dat U daarboven hebt voorbereid – een huis van leven, vreugde en vrede zonder einde."
Mogen we spoedig de dag zien waarop de moed van Jozef de kroon doorgeeft aan het mededogen van David –
maar de aanwezigheid van God onder ons.
De lange nacht is voorbij. De dageraad is aangebroken.
Am Yisrael Chai.
En nu zingt Am Yisrael!
Gedeelte van een FB post van Afshine Emrani – Iraans-joodse cardioloog in Los Angeles]
Comments
Post a Comment