TSUR TSINA

„Gottes Worte sind starke Felsen in der Wüste, Felsen, aus denen Quellen fließen, damit die Seele nicht verdurstet.“ Dorothea Unbehend “Gods woorden zijn sterke rotsen in de woestijn; rotsen waarui bronnen vloeien, zodat de ziel niet van dorst sterft.” Dorothea Unbehend Ursula, een Duitse Hineni vrijwilligster die niet meer naar Duitsland kan vliegen en dus voorlopig in Israel moet blijven, gaf ons vandaag deze mooie bemoediging.   Gisteren hoefden we niet te rijden, maar de Hineni vrijwilligers waren ondanks dat hard aan het werk en maakten heel wat maaltijden klaar. Het duurde vandaag een tijdje voordat Kochava de uiteindelijke bestelling van het stadhuis kreeg (die haar voortdurend gek maken met veranderingen). “Twee bestellingen,” texte zij. “Een in Pisgat Zeev en een in Gilo.” “We komen eraan!” texte ik terug. Onderweg passeerden we twee politie checkpunten en zien een toename van automobilisten die door de politie worden aangehouden. De bekeuringen l...

29 maart “Je bent veel te vroeg!” begroette Chana mij toen we rond 11 uur op de stoep stonden. “Het is nog niet klaar!” Dat was me ook al opgevallen toen we beneden het restaurant binnenkwamen en we de vrijwilligers zagen rondhangen. De voorgaande dagen stonden de stapels bakjes al klaar, maar nu moest de kok in zijn eentje ploeteren om alles klaar te krijgen. Een van de Nederlandse vrijwilligers was op weg naar Hineni aangehouden door de politie. Hij had geen vergunning om op straat te zijn en het feit dat hij bij Hineni ging helpen was geen excuus – hij moest terug. Op weg naar het centrum zagen we ook een politiefuik aan de andere kant van de straat. Ze waren duidelijk op zoek naar iemand, misschien wel een virusdrager die ontsnapt was uit de quarantaine. De afgelopen dagen heeft de politie verschillenden mensen gearresteerd en bekeuringen uitgedeeld aan mensen die de nieuwe regels overtraden of tegen de wet ingingen. Terwijl wij wachten tot de maaltijden klaar...

26 maart, 2020 Wij hadden dan wel een ‘vrije’ dag gister, maar Benjamin heeft bijna de hele dag aan de telefoon gehangen. Hij klonk helemaal schor toen hij ons gisteravond belde. Door de onenigheid en rivaliteit binnen het ministerie van sociale zaken leek het er op dat de bejaarden en Holocaust overlevenden tussen de wal en het schip zouden vallen. Dankzij Benjamin, hun pleitbezorger, konden we vandaag toch weer maaltijden rondbrengen. Het moment dat hij het groene licht kreeg stroomden de aanvragen binnen. De grootste hoeveelheid moest hij afketsen, want Hineni is maar een klein restaurant met een beperkte staf, dat door vrijwilligers draaiende wordt gehouden. Jose en haar zoon Joni kwamen als extra chauffeurs terwijl Jannie (ICEJ-Aid) opnieuw twee collega vrijwilligers had georganiseerd die meehielpen de maaltijden klaar te maken. Zij waren allang blij dat ze een goede reden hadden om even uit huis te zijn en vonden het geweldig om te kunnen meehelpen. Op we...

24 maart Vroeg in de morgen stuurde Kochava (van het Hineni kantoor) mij de lijst van vandaag per Whatsapp door. Dat gaf mij tijd om de nieuwe contactpersonen in de stadig groeiende Hineni telefoongroep te zetten en het nieuwe adres op te zoeken. Rond 10.30 uur waren de maaltijden weer klaar om rondgebracht te worden. Fijn om twee nieuwe gezichten te zijn die de twee ‘vaste’ dames kwamen helpen. Armon haNatsiv was het eerst aan de beurt met een nieuw adres: Beit Canada – een absorptiecentrum voor nieuwe immigranten. 200 maaltijden! Het probleem was dat de contactpersoon haar telefoon niet opnam en de bewaker het hek niet wilde opendoen! Dus reden we maar naar het volgende adres, waar de contactpersoon verbaasd opkeek dat we 30 maaltijden kwamen brengen. “Zoveel hebben we niet nodig. Drie misschien? Ik heb geen ruimte in mijn koelkast voor zoveel eten…” “O.k., ik geef jullie 10 stuks en de rest nemen we mee terug naar Hineni.” In de tussentijd had Kocha...

23 maart 2020 We zijn dankbaar dat het weer een beetje aangenamer is, wat het rondrijden ook wat plezieriger maakt. Kochava en Benjamin moesten vandaag weer op hun tenen lopen omdat het ministerie van welzijn meer en meer bestellingen deed, en de aantallen bleven veranderen. Ze werden er helemaal dol van.  De huidige twee NL en een Duitse vrijwilligers lieten het allemaal maar een beetje over zich heenkomen en bleven rustig doorgaan met het vullen van de plastic bakjes – tot het eten op was. Na een rustige start reden we weer naar het centrum waar de grootste bestelling voor vandaag – 135 maaltijden al klaar stond. Terwijl we de auto begonnen vol te laden besloten we dat we nog wel meer bestellingen konden meenemen. Na 290 maaltijden, verdeeld over zakken van 10, zat de auto echt bomvol! Het adres in Kiryat haYovel dat we gisteren hadden overgeslagen lag niet ver van ons huis. Ilana was heel blij dat we kwamen. “Twee meter afstandhouden!” begroette zij mij voor de ho...

22 maart 2020 De sociale media staat bol van de humoristische cartoons, grapjes en van alles en nog wat met verband houdt met de virus-crisis. Soms loop je tegen een ‘schat’ aan, zoals dit verhaal wat Tami, een Israëlische vrouw overkwam. “Moest naar Jeruzalem om een voedselvoorraad naar mijn moeder te brengen. Op de terugweg, op snelweg no. 1, moest ik aan de kant. De politieman vroeg: “Alles o.k? Heb je een of ander noodgeval of iets urgents waardoor je moet rijden?” “Ik heb mijn oude moeder eten gebracht voor de Sjabbat en komende dagen,” antwoordde Tami. De politieagent loopt naar de auto en haalt er een boeket bloemen uit. “Alsjeblieft,” zegt hij.   “Voordat ik vanmorgen aan mijn dienst begon heb ik een aantal boeketten gekocht om aan mensen te geven als ik ze moet aanhouden en ze hartverwarmende verhalen vertellen waarom ze moeten rijden.” “Ah, wat jammer dat ik al het eten al heb weggebracht. Ik ben op weg naar huis!” “Is o.k. Luister! Niet terwijl je aan...

Vrijdag 20 maart 2020 De restricties worden met de dag strenger en het eerste wat ik 's morgens doe ik kijken wat er nu weer veranderd is.  Dit zijn de nieuwste verordeningen:  1. naar het werk gaan en thuiskomen. 2. boodschappen, medicijnen en benodigheden inkopen en essentiele diensten ontvangen. 3. Medische hulp ontvangen 4. Bloed geven 5. Naar de rechtbank gaan voor een rechtzaak 6. Sport activiteiten in groepen van niet meer dan 5 mensen 7. korte wandelingen maken in de buurt van je huis, zonder in nauw kontakt met anderen te komen die niet in hetzelfde huis wonen. 8. Naar een bruiloft, begrafenis of gebed gaan, maar je wel houden aan het maximum van 10 mensen en afstand houden van 2 meter. 9. Mensen helpen die vanwege hun leeftijd, medische conditie of handicap hulpbehoeftig zijn. 10. niet meer dan 2 mensen in een auto, tenzij ze van hetzelfde gezin zijn. Dit geldt niet als het nodig is dan meer mensen tegelijk reizen of een chauffeur die werkn...

Donderdag 19 maart 2020 “We hebben drie adressen,” schreef Benjamin in een sms.   “Hoe laat kunnen jullie bij Hineni zijn?” In de helft van de tijd die het ons normaal gesproken gekost zou hebben waren we in de binnenstad waar de straten uitgestorven waren. Ook in het altijd drukke Hineni restaurant was het abnormaal stil. een doos met 50 warme maaltijden We bleken 220 maaltijden te moeten afleveren op vijf adressen. Benjamin had een noodkreet ontvangen van de locoburgemeester. Vanwege de strenge maatregelen konden de zorgverleners van veel bejaarden niet meer komen om voor hen te koken. “Natuurlijk proberen we jullie zoveel mogelijk te helpen!” was Benjamins’ reactie. Via whatsapp kreeg ik van de coördinatrice een lijst met adressen en contactpersonen. Op het Hineni kantoor was Kochava al vanaf 7.00 uur aanwezig. Toen ze een van de nummers belde om het adres te verifiëren, bedankte Marina haar overvloedig voor de geweldige hulp. “Je moet ons de namen van al die...

De volgende ochtend, na het lezen van de nieuwste restricties en bepalingen in Israël, begon ik te twijfelen. Is het wel wijs wat we doen? Brengen we onszelf nu misschien in gevaar? Omdat ik achterliep op mijn leesschema, las ik die ochtend een aantal dagen van mijn Bijbels dagboek. De stukjes kwamen uit Great Days with the Great Lives van Charles Swindoll.  Het stukje van 17 maart ging over koningin Esther.  “Wat maakt het uit of ik erbij betrokken ben of niet?” stond er. “Als we geroepen zijn voor ‘een tijd als deze’, dan is het tragisch als we dan ook niet opstaan in dat uur.”  “Talloze noden omringen ons… Ook al is het niet mogelijk om overal op in te springen, is het geen oplossing om helemaal niet te reageren. Dus vraag ik je: Wat doe jij om op te staan, alleen te staan, de roep van God in dit uur te beantwoorden?” De schrijver noemde vervolgens een hele serie zaken zoals disfunctionele gezinnen, daklozen, drugs- en alcohol verslaafden, etc. ...

Blogpost 19 maart 2020 Vandaag zijn onze laatste gasten naar Nederland teruggevlogen.  Tot het Coronavirus roet in het eten gooide, zaten we tot aan de zomer volgeboekt. Nu zijn Wim en ik samen met onze katten ‘alleen’ in huis en niemand kan voorspellen wanneer het ‘gewone’ leven weer zal terugkeren.  Om geld uit te sparen hebben we de vloerverwarming in de woonkamer uitgezet en leven we voornamelijk boven, in ons kantoor/huiskamer met aangrenzende slaapkamer. Het weer blijft veel te koud voor de tijd van het jaar en er wordt zelfs weer sneeuw op de Hermon en de Golan verwacht. De afgelopen week was emotioneel erg vermoeiend omdat niemand wist wat er nu weer ging gebeuren of veranderen of wat verboden zou worden. En dan al die tegenstellige artikelen of nieuwsberichten! Het koste veel energie om te wennen aan deze nieuwe manier van leven, die kop nog staart leek te hebben, en ik moeite had om een ritme te vinden. Alles stond op z’n kop.  We genoten nog v...