TSUR TSINA

Op weg naar Jeruzalem! De eerste halte is op dezelfde plek als het eindpunt - op level 2 - dus NIET beneden waar Nesher taxi staat! Neem uitgang 23. Als er een bus bij de halte staat  met “0” heeft de chauffeur pauze. Zo’n tien minuten voor het hele uur kunnen wachtende passagiers hun koffers in de bagage ruimte zetten en instappen. Kaartje van NIS 16 bij de chauffeur kopen. Precies op het hele uur vertrekt de bus - er wordt niet gewacht of gestopt om last minute passagiers toe te laten! Eerste halte: Terminal 1 ; als er geen passagiers bij de halte staan rijdt de chauffeur naar de volgende halte: Airport Authority. De haltes worden alleen in het Hebreeuws omgeroepen en op de display getoond. Volgende halte: Shoresh kruising - a lleen uitstappen. Volgende halte: Ein Hemed kruising - al leen uitstappen. links Shoresh halte, midden: Ein Hemed halte; rechts: nog 13 minuten naar de 1e halte in Jeruzalem. Volgende halte: Jeruzalem - Binyanei HaUma, Shazar...

OP WEG MET BUS 485 WEBSITES 1.   De Afikim website - http://www.afikim-t.co.il/  is alleen in het Hebreeuws. De weekdagen op de tijdstabel zijn ook in het Hebreeuws. Het tijdstip van de laatste bus op vrijdag en eerste bus op zaterdagavond veranderd met de zomer- en wintertijd. 2.   Deze site: https://www.touristisrael.com/bus-ben-gurion-airport-jerusalem/20176/ geeft Engelse info. Vanwege technische problemen kunnen nog geen online tickets gekocht worden. Vanuit het Centrum is de beste halte op Jaffa Road, naast de (groene) Discount Bank, in de richting van HaTurim. Egged bus chauffeurs gebruiken de halte voor hun pau z e. De Afikim bus heeft comfortabele stoelen; boven iedere stoel is een lampje en USB aansluiting (internet) . Iedere passagier heeft ook een inklapbaar tafeltje met koffie houder.     GOED OM TE WETEN: Het is een heel gesleep om van het Centraal Busstation of tramhalte met baggage naar de # 485 halte te lopen. Er...

Geschreven  door Peter Wortel Lang geleden vertelde een man op een vrijdagavond uit het diepst van de provincie Groningen, hoe zijn vader ontdekte dat hij kon tekenen. Vader was een man van weinig woorden, zoals dat gold voor de meeste mensen in zijn omgeving. Zijn zoon was dit gewend en het stoorde hem niet. Wat hem echter wel stoorde was de boom midden op het land van zijn vader. Altijd moest hij er omheen ploegen.  Hij beklaagde zich bij zijn vader over de noodgedwongen kromme banen in de klei. “Zo kin dat nait,” jammerde hij. “Bovendien geven die naalden een enorme zooi. Die boom moet weg.” Maar zijn vader reageerde nors. Vastberaden sprak hij: “Hak die boom niet om, omwille van zijn naalden!” Hij voegde eraan toe dat het onzin was dat zijn zoon zo nodig rechte lijnen moest ploegen. En bovendien: het was een zeldzame boom. Het gesprek werd beëindigd met de woorden: “Zo kin dat nait! 't Is een noaldboom, doar vinst gain twaide van hier op 't plattelaand!”...

De 'Essentie' van hoe het allemaal begon… Aurit en Shai Ya’akov wonen in Jeruzalem, Israël. Zij hebben drie kinderen, en twee daarvan zijn autistisch. Het echtpaar vindt niet alleen dat alle mensen op de juiste manier behandeld moet worden maar ook dat iedereen kan bijdragen aan de maatschappij. Zelfs mensen met een fysieke- of geestelijke beperking. Met de juiste hulpmiddelen, en geholpen door mensen met engelen geduld, kunnen deze bijzondere mensen ook hun contributie aan de maatschappij leveren. Es-Sense begon in 2009 met twee autistische volwassenen en vier lokale middelbare school studenten. In 2013 was dit gegroeid tot 18 autistische volwassenen en 200 studenten per week die aan de Agrarische Hogeschool in Ein Kerem studeren. Van zondag tot en met donderdag krijgen deze studenten tijdens een twee uur durende workshop les van een groep autistische volwassenen. Dit is een vaste groep van rond de acht mensen die hoog functionerend zijn. Ook studenten uit Kitot ...

Paul Dijkema, een 24-jarige student uit Groningen, en de 18-jarige Seth van der Bijl, net geslaagd voor zijn middelbare school opleiding, stonden te popelen om mee te helpen met de door Ds. Kazoura georganiseerde zomerkampen in Rama, Israël. De Gaza oorlog gooide echter roet in het eten, en Sara van Oordt moest hen vertellen dat hun reis niet door kon gaan. Gelukkig kon zij de jongemannen een goed alternatief bieden: tien dagen meehelpen op het Hineni Centrum in Jeruzalem. Daar hoefden zij niet lang over na te denken. "Hier ben ik!" was hun antwoord.   's Morgens had ik me af zitten vragen waarom twee van onze gastenkamers nog steeds leeg stonden. Twee uur later gaf Sara's telefoontje het antwoord. Ondanks de spanningen en Israëls veiligheidssituatie waren de jongens bereid om te komen helpen, en hun ouders stonden achter hen. Juist in deze moeilijk tijd was hun komst een enorme zegen en bemoediging voor de mensen die ze op straat, in de tram of bus en ...

"Leef voor jezelf en je leeft voor niets. Leef voor anderen en je zult opnieuw leven." Bob Marley De tagliet reis naar Israël was voor Max Steinberg een onvergetelijke ervaring geweest en hij wist gewoon dat hij terug moest. Terwijl zijn ouders, broer en zus in Amerika achterbleven maakte Max in 2012 Alija. Ondanks zijn gebrekkige Hebreeuws lukte het de doortastende jongeman zelfs bij de IDF Golani Brigade te komen. Een soldaat die geen familie in Israël heeft wordt een chajal boded genoemd. Lang hoefde Max niet alleen te zijn, want al snel werd hij door diverse families 'geadopteerd'. Vanwege zijn uitstekende prestaties als scherpschutter van een elite eenheid kreeg hij verschillende oorkondes. Max beschouwde het getal 13 als zijn geluksnummer omdat hij bij de lichting van augustus 2013 zat van het 13e bataljon van de Golani Brigade. Op zijn snowboard stond ook nummer dertien. Maar op die dertiende dag van Operatie "Protective Edge" was Max...