weekbericht 11/12 juli 2026

Jeruzalem, 11 juli 2026/5786 week 28

Goedemiddag beste familie en vrienden,

Het is nu rustig in huize van der Zande nu we geen gasten hebben. Er zijn wel een paar mensen die informatie hebben gevraagd voor de zomermaanden, maar of dat door gaat, met de Iraanse spanningen??? 

We wachten het maar af en vervelen ons geen moment.

Dagelijks hebben we meer dan genoeg te doen; zijn vooral zondagmorgen tot vroeg in de middag zijn we druk in onze gemeente (JBC) bezig.

Deze week had ik een bloedonderzoek en Petra een ultrasound (allebei routine) en moesten we daarna los van elkaar de stad in. Tot onze grote pret zagen we elkaar opeens in dezelfde tram, niet ver van elkaar af, zitten.

Koen Janusch, een aantal van jullie kennen hem goed, stond ineens voor de deur met een map met foto's van Fahima en ons gezin. Stoere Koen (65) kreeg dit jaar ook ineens last van zijn hart en draaide het ZH in voor een stent, net op tijd. Hij voelt zich weer goed en kan zich weer weren als een kat in de krullen.

Hij helpt onder andere Jan Willem van der Hoeven bij het opruimen van zijn huis.
Koen moet onder andere een plek zien te vinden voor de hele bibliotheek van Jan Willem.  Jan Willem, nu midden 80 is fysiek zwak maar heeft een full-time verzorger. De foto is uit zijn jongere jaren. Tijdens het opruimen vonden ze de foto's die we toen aan 'oma' Widad (zijn eerste) vrouw hadden gegeven. Widad had Fahima toen als pleegkind willen opnemen, maar was daarvoor en te oud en al te ziek. Fahima kwam bij ons wonen en werd Widad Fahima's 'oma'. Helaas is dat maar voor korte tijd geweest omdat ze al snel daarna kwam te overlijden.

Voor hun 40^e jaar in Israel, kregen Koen en Joeky eindelijk, na een strijd van jaaaaaaaaaaren, hun permanente verblijfsvergunning. En we weten hoe DAT voelt!

 

Over opruimen gesproken, ik ben na 7 oktober 2023 alle Jerusalem Post kranten gaan bewaren. Velen liggen al een tijd op zolder opgeslagen, maar gisteren heb ik de laatste 6 maanden op volgorde gelegd. Ik wil proberen voor deze enorme stapel (bijna drie jaar) een geïnteresseerde te vinden. Zo niet dan gaan ze toch maar naar de papierbak.

Onze voornemens om wat meer aan onze fysieke conditie te gaan doen, krijgt steeds meer vorm.

De oefeningen die we van de fysiotherapeute kregen zijn heel summier en meer gericht op balans. Op YouTube vond Petra hele goede video’s voor senioren van 15-30 minuten, die goed zijn te volgen. Petra is al druk er mee bezig en ik begin ook warm te lopen om bepaalde oefeningen tussendoor te doen.  

Tinele (Tiny) onze jongste poes is duidelijk een jagertje, ze kwam al een keer eerder met een jong vogeltje thuis en gistermorgen weer. Het lukte Petra het vogeltje uit haar bek te krijgen dat gelukkig meteen weer weg vloog. Tinele bleef daarna nog zoeken en miauwen. Stomme kat! (P.s. het lukt ons niet om haar een belletje om te binden....) 

Petra’s succesverhaal van deze week was dat ze het draaiboek voor Sam van Oordt, die vijf maanden bij ons logeerde, tot een video kon maken, incl. achtergrondmuziek.  Sam was er heel erg blij mee. Zijn familie, en onze gasten die het zagen waren ook enthousiast. Een hele klus, maar met liefde gedaan, en voor Sam een herinneringen aan een voor hem zeer bijzondere tijd.

Sam's Israël avontuur:

https://drive.google.com/file/d/14kiMhbNYSO_rvss8PjmC_Yt-yyaToZA5/view?usp=sharing

Gisteren was Nadia weer hier op bezoek. Haar katheter liep niet goed door en ze voelde zich moe en heeft een hele tijd zitten slapen.

Onze stand-by voorganger Kenny S. moest ineens opgenomen worden voor druk op zijn borst, hij zou aanstaande woensdag weer een stent krijgen, de zoveelste maar nu gaat dat zondag gebeuren. Hij is een weduwnaar maar gelukkig konden twee mannen uit onze gemeente hem zover begeleiden.

We zijn ook in regelmatig contact met Hiske en Bartha Engels die in Venezuela wonen. Wat een ravage daar, maar zij en hun gemeente kunnen heel veel doen. De dankbaarheid voor de inzet van de Israëlische inzet qua hulpverlening en advies is nu groot in Venezuela, een land dat bepaald geen vriend van Israël was. 

Het is hartverwarmend te lezen hoe de positieve reacties een balsem zijn voor de vaak verguisde Joden en IDF die in het buitenland zijn. Vreselijk, dat je, waar je ook komt, gehaat en verguisd wordt. Gelukkig nu niet in Venezuela.

Israëlische ingenieurs die een door de aardbeving beschadigd christelijk huishouden inspecteerden, waren aangenaam verrast toen ze werden begroet met een (zo te zien zelfgemaakte) Israëlische vlag.  

Een goede week toegewenst! Het begint hier weer op te warmen, niet alleen het weer, maar ook de situatie rondom Iran….

 Over en sluiten,  Wim en Petra