Weekbericht 19 en 20 juli 2026

Jeruzalem, 19 en 20 juli 2026/5786 week 29

Goeiemorgen, beste familie en vrienden,

[Wim schreef dit weekbericht gisteren, op zondag]

Sinds zondagmorgen zijn we de eigenaars van een bonsai-olijfboom, we kregen dat als een geschenk. Onlangs kregen we ook twee bonsai mirte boompjes.  Ze staan nu mooi bij onze voordeur. 

Ik ben per dag ruim een half uur bezig om alle onze 'bomen', planten en struiken water te geven. Met de huidige zomerhitte kan je geen dag overslaan. Het blijft een genot om naar al de diverse bloeiwijzen te kijken.

Vorige week kwam er uit het trottoir bij de poort ineens een vlijtig liesje tevoorschijn. Ik kon het met wortel en al eruit trekken en planten en het heeft al meerdere bloemen gegeven.

Onze fysioactiviteiten zijn in volle gang. Petra oefent iedere dag serieus met een YouTube kanaal en geniet van de interactie van de moeder Aiko, dochter April en Moetsj (Mooch), hun kat die regelmatig door het beeld komt lopen. En op de stoel van de nu 84 jarige moeder gaat zitten….

April's trainingen zijn bedoeld voor volwassenen boven de 50, senioren, beginners en iedereen met beperkte mobiliteit. Ze bieden zowel zittende als staande oefeningen aan om te helpen kracht op te bouwen, je evenwicht te verbeteren, je mobiliteit en flexibiliteit te vergroten, je hartgezondheid te verbeteren en zelfstandig te blijven. Echt een aanrader!

Ik doe een aantal oefeningen als ik bezig ben met koffie zetten - en dat is 2x per dag. Samen gaan we nu een keer per week naar een fysio Balance groep ons ziekenfonds. 

Petra had een extra uitdaging (wanneer niet?). Audio opnames voor de Bijbelverhalen voor kinderen moesten van MP4 (video) formaat omgezet worden naar MP3, anders konden ze niet gebruikt worden in het CANVA programma dat de videos maakt. Het koste haar bijna een hele ochtend, maar het is gelukt! Heel eenvoudig (zodra je weet hoe het werkt....) 

Op maandagmorgen beet ik op een stukje appel en voelde meteen dat een kroonafbrak. Gelukkig was het een oude waarvan ook de zenuw al dood was. Maar dat wisten op dat moment nog niet. Voor de zekerheid toch maar een afspraak gemaakt voor een 'eerste hulp' afspraak bij onze tandarts, die mij geruststelde. Het kon wachten tot eind van de maand. Ik heb er gelukkig geen last van!

Op donderdag hadden we een onverwachte lunch bij Shalva. Onze vriendin Judith de H. werd 75 en onze gemeente in Amsterdam vroeg ons om haar mee uit te nemen. Judith is al een paar jaar langer dan wij in Israël en zat in de verpleging en verzorging. Net zoals wij, heeft ze absoluut geen behoefte om naar Nederland terug te gaan. Dit is haar, en ons thuis! We hebben genoten van de heerlijke lunch, weer bijgepraat en heerlijk gelachen!  

Vrijdagmorgen was het voor mij hoog tijd om weer even bij Maggie, onze kapster langs te gaan. We zijn al bijna dertig jaar klant bij haar en ze knipte altijd onze kinderen gratis in de beginjaren. De prijzen worden iedere keer hoger, en misschien zijn er elders in de stad wel goedkopere kappers, maar we zouden het niet in ons hoofd halen om bij haar weg te gaan. Zou ze ons ook niet vergeven! Zo werkt dat hier in Israel – je bouwt een relatie op en dan blijf je daar trouw aan.

Gisteren weer Nadia opgehaald, dit keer geen katheter problemen. Ze is best gis want ze vroeg alweer of we vrijdag aanstaande gingen winkelen.

Verder hebben we allebei de nodige schrijfactiviteiten en in het weekend is Petra druk bezig om alles voor te bereiden voor de kerk. Deze week kon ze weer wat spullen kopen voor het speciale project in Tel Aviv - Known by Name. 

Het wordt nu een doorlopend project in de gemeente - mensen kunnen spulletjes in een doos zetten, zoals b.v. toiletartikelen, sokken, schoenen, etc. Het zijn de kleine dingen die het doen, en die tot grote zegen zijn voor deze 'verschoppelingen' die op de straat leven. Wij kunnen dat werk niet doen, is ook niet onze roeping, maar we kunnen wel degenen ondersteunen en bemoedigen die dat wel doen. Ja toch? 

De poezen blijven ons altijd wel leuk bezig houden - heerlijk! 

Onze tijdelijke voorganger was deze week in het ziekenhuis vanwege problemen met de vaten rond zijn hart. Hij heeft al 4 stents, maar dit keer deden ze een ballondilatatie met medicijnen.

Vrijdag mocht hij weer naar huis en zondagmorgen was hij weer in de kerk. Onze eigen voorvanger, Al Nucciarone, wordt deze week weer terugverwacht. (Nu maar hopen dat er niet opnieuw oorlog komt met vlucht annuleringen…) Sinds kort hebben we ook de Ambassadeur en zijn vrouw van Fiji in onze gemeente, ze voelen zich thuis en brachten vanmorgen ook hun dochter en kleinkinderen mee. Ook waren er pleegouders en 5 pleegkinderen uit Amerika op bezoek.

Vandaag was het hier 33 C en wordt het een warme week. Wat zijn we toch gezegend met airconditioning! 

Hartelijke groeten,

Wim en Petra