Gepreoccupeerd gebied - Wacht even, moesten we voor de gijzelaars zorgen?

Engelse titel: Preoccupied territory (woordspeling op 'bezet' gebied)

Een satirisch artikel over het Internationale Rode Kruis- en de Rode Halve Maanbeweging

Khan Yunis, 18 november – Ho, ho, rustig aan. Herhaal dat eens. Dat gedeelte over Israëli's die gevangen worden gehouden in Gaza... je zegt... je zegt dat het binnen ons mandaat viel – onze bestaansreden, eigenlijk – om het welzijn en de behandeling van die gevangenen te waarborgen, en niet alleen maar als een lijkenbezorgdienst te fungeren? Je... je zou gelijk kunnen hebben. We moeten dit nakijken.

Iemand wees op een duidelijke inconsistentie tussen de praktijken die we hanteren in andere conflicten of rampen en ons beleid in de Gazastrook: 

Rode Kruis pakketten voor alle gevangen - BEHALVE de Joden! 

blijkbaar gebruikt het Rode Kruis in andere conflictgebieden zijn internationale status en morele superioriteit om toegang te eisen tot krijgsgevangenen en andere gevangenen, en zorgt het ervoor dat die gevangenen voldoende voeding, hygiëne en medische zorg krijgen – waarbij het Rode Kruis zelf soms ingrijpt om indien nodig medicijnen of voorraden te leveren; maar in Gaza, waar Hamas honderden Israëli's gevangen hield, hebben we dat gewoonweg niet gedaan. Ja, dat klopt. En?

Luister, we kunnen ons werk als internationale humanitaire organisatie niet doen als we niet kunnen samenwerken met de machthebbers in het gebied waar we actief zijn. Goede relaties met de regering of het bestuur van het gastland zijn altijd essentieel om ons mandaat te kunnen vervullen. 

Rode Kruis directeur kwam bij Sinwar in Gaza op bezoek

Als dat betekent dat we niet kunnen zorgen voor de mensen die volgens ons handvest het doel zijn van het bestaan van onze organisatie, dan weten we niet wat we u moeten zeggen. Gaat u zich druk maken om een stel joden?

Iedereen weet dat joden niet meetellen. Daarom waren we volkomen tevreden om niet aan te dringen op toegang tot de verschillende concentratie- en vernietigingskampen onder controle van nazi-Duitsland. Daarom waren we bereid om ons te laten misleiden door de show die ze voor ons opvoerden in het kamp Theresienstadt. 

Voor de camera, kregen ze eten en pakketten die later weer werden afgenomen.

Een paar honderd joden – van wie velen niet lang meer te leven hadden of als lijken naar Gaza werden gebracht – zijn niets vergeleken met onze eerdere nalatigheden.

Vooral humanitair werk heeft weinig tijd voor joden. Heb je enig idee hoe pijnlijk het was om op en na 7 oktober medeleven te moeten veinzen? De houding van ons personeel op dat moment, en sindsdien, kan worden samengevat als: “Ik wou dat die joden zouden ophouden met zeuren, zodat we weer verder kunnen gaan met het helpen van de mensen die hen proberen te vermoorden.”

Dit hele gedoe zou snel voorbij moeten zijn, wanneer we de laatste overgebleven lichamen van gijzelaars naar Israëlisch gecontroleerd gebied brengen. Opgeruimd staat netjes.     

Het Rode Kruis en de Rode Maan: aan de kant van de mensheid (maar daar vallen de Joden dus NIET onder....) 

 

Bron: 

https://www.preoccupiedterritory.com/wait-were-we-supposed-to-take-care-of-the-hostages/? fbclid=IwY2xjawOK4LNleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEe22JdGw6UD_zmo -YfQunw0O0nmFSjc4a3SfL3jZ0k7DM7YV9oqVxqCtiOr7g_aem_oGyUPoEgLDGxCvrsu-MSzw