Weekbericht 8 november 2025

Ein Kerem in de mist. Rechts de tramlijn naar het Hadassa ziekenhuis

Jeruzalem, 8 november 2025/5786 week 45

Goedemiddag beste familie en vrienden,

Ik schrijf dit verslag in de ochtend. Hoefde de afwas niet te doen omdat twee dames zo lief waren geweest om dat gister voor hun rekening te nemen! Met veel dank! Nadia zit nu aan de tafel te dutten, ze schreef net in haar stijl een kort briefje aan ons versierd met tig stickers. Ze is nu weer actief.

Vroeger ging ze wel eens hardop lezen wat ze geschreven had - dan las ze voor uit eigen werk! :) 

Zes van onze acht gasten (we zijn dus nu weer met z'n tienen!) bleven vanmorgen thuis en zitten nu of te lezen of met elkaar te praten en Jannie is bezig het door haar gehaakte vliegengordijn met tig strengen weer op de juiste lengte te brengen. Twee gasten zijn naar Netivya, de Messiaanse gemeente.

Onze zondagmorgen diensten gaan qua bezoek weer in opgaande lijn, nu al een paar maal boven de 80 volwassenen.

Afgelopen zondag kregen we onverwachts een gast voor een nacht. Leenard F. (foto is van 2017 maar hij is niet veel veranderd…) kwam naar Israël voor een congres van de overheid voor Christelijke journalisten - een week lang positieve input d.m.v. lezingen en dagtrips in Israël. Bij het registreren op zondagmiddag bleek dat zijn naam niet op de lijst stond en moest hij een nacht ergens anders doorbrengen. En wonder boven wonder, hadden wij 'toevallig' die nacht een kamer beschikbaar (tussen de gaande en komende gasten in.) De volgende dag kwam gelukkig alles op zijn pootjes terecht en had hij een geweldige week.

Jan en Marian zijn naast Wachters op de muren ook Pantry-Packers. Momenteel iets minder vaak, omdat ze nu ook 3 maal per week een Ulpan, een Hebreeuwse talencursus volgen. Ze vinden het fijn om hun klasgenoten nu in het echt, en niet via zoom te zien en spreken.

Deze week vertrok Judy K. weer naar Nederland en kwamen Bert en Janny en Simon en Michele bij ons logeren.

Bert en Janny gaan dagelijks naar de organisatie Pantry-Packers die voedselpakketten verzorgen voor hulpbehoeftigen.

Simon en Michele hadden net weer een groep van 'Handen uit de mouwen" afgesloten en blijven nog twee weken bij ons logeren om vrienden en bekenden te ontmoeten en een beetje bij te komen.

Nu we weer met 10 mensen in huis zijn, is het gezamenlijke koffie-uurtje extra gezellig. Wel even goed schuiven met de stoelen op het balkon om iedereen een plek te geven en daarbij komt vooral Saartje er ook bij en zij wil graag op schoot zitten bij verschillende mannen. De vrouwen zijn daar niet zo van gediend…

Hier waren een aantal mensen nog 'buitensgaats'.... 

Op maandag gingen Petra en ik naar onze huisarts en die was tevreden over mijn conditie. Omdat het griepseizoen (A versie) in alle hevigheid is losgebarsten, besloten we meteen maar de volgende dag onze shots te gaan halen. 

Dit keer kreeg ik ook een vaccinatie tegen longontsteking – een complicatie van griep, waar we niet op zitten te wachten. De interne afdelingen van Israelische ziekenhuizen hebben tijdens griep epidemieen dan een bezetting van 200% en liggen patienten in de gangen omdat er geen plaats meer is.... 

Petra kon daarna weer even haar hart ophalen bij de grote supermarkt.

Verder stond deze week dus uit gastenkamers klaarmaken, het huis spic en spannen, planten verzorgen en het gebruikelijke onderzoek en schrijfwerk voor de dag berichten.

Petra moest op vrijdag weer gaan koken voor de Sjabbatsmaatijd.

Ons poezen trio houdt ons gezellig bezig overdag en soms ’s nachts. Vooral Sammy maar ook Tiny willen dan bij ons slapen.

We blijven tegen elkaar zeggen dat we zo gezegend zijn met dit prachtige huis. En dat we dit mogen delen met zoveel gasten. De planner voor 2026 zit al aardig gevuld met boekingen en zelfs de 2027 heeft al een aantal potlood reserveringen. Nooit eerder voorgekomen. 

Uiteraard is en blijft alles DV! We zijn heel blij met onze stamgasten, die iedere keer weer terug willen komen. Zodra ze het huis binnen stappen zijn ze meteen weer 'thuis' en wordt de draad meteen weer opgepakt. Alsof ze niet weggeweest zijn. Geweldig!  

Hartelijke groeten en tot de volgende week,

Wim en Petra