weekbericht 30 mei 2025

uitzicht vanaf de bunker heuvel in Tel Dan

Had Nes, 30 mei 2025/5785 Week 22

Goedemiddag beste familie en vrienden,

“ISRAËL WHAT A COUNTRY” -(een uitspraak van onze favoriete gids, Shalom Pollack).

Deze keer komt ons weekbericht om praktische redenen een dag eerder omdat we morgen terugreizen naar Jeruzalem.

Deze week hebben Petra en ik het noordelijke gedeelte van dit land verschillende keren doorkruist en hebben genoten van het uitzicht op bergen, heuvels, valleien, dit groene en bomen en struikrijke gebied inclusief de vruchtbomen, de watervallen en stroompjes, waterreservoirs, bronnen en uiteraard het schitterende uitzicht op het meer van Galilea van ons balkon en elke keer dat we weer richting Had Nes kwamen. Het is eigenlijk met geen pen te beschrijven en Petra heeft daarom al een mooie collage foto’s gemaakt.

uitzicht van de keuken naar het meer

Dit is met recht HIS LAND, herinneren jullie je nog die prachtige documentaire van Billy Graham met liederen door Cliff Richard gezongen. 

De film "His Land"

De Here God koos Abraham om dit hele land te doorwandelen en gaf hem in een visioen te kennen dat zijn nageslacht dit land in bezit zouden krijgen en de Here God heeft nadrukkelijk verschillende keren aan de profeten laten weten dat DIT LAND ZIJN LAND is en blijft. Ik zou hier veel meer over kunnen schrijven.

Op zondag reden we naar het mooie ruime stadje Katzrin op de Golanhoogten en deden wat noodzakelijke boodschappen voor onder andere ons gastenhuis in Jeruzalem.

De rit heen en weer is al adembenemend, we maken altijd een ronde, de ene keer omhoog via een buitenweg en de hoofdweg terug loopt meer naar beneden en is ook schitterend, bochten die ze hier hebben.

Maandag beloofde een hele warme dag te worden en reden we ook weer diverse routes heen en weer richting Tel Dan, een van de bronnen van de Jordaan, een prachtig natuurpark waar veel bomen zijn, sommige zijn reuzen van bomen.

De Dan rivier en rechts een pad door ' Het Paradijs' 

Overal stromen de kleine stroompjes richting de bruisende stroom die richting het meer van Galilea gaat maar tegen die tijd is er zoveel water omgeleid dat er bij het Jordaan Rivier Park nauwelijks nog wat overgebleven is. In Tel Dan heb je ook uitzicht op de hellingen van de berg Hermon en kun je naar Zuid-Libanon kijken.

In 1920 was het witte pad de grens met Syrie! 

Op dinsdag bleven we dichtbij huis want het Jordaan Rivier Park is slechts op 3 km afstand, maar lopen laat je wel uit je hoofd want de weg gaat vrij steil naar beneden. Dit is een heel groot natuurpark waar ook gekampeerd kan worden en bekend staat om de opgraving van Bethsaida (dat is nu achterhaald) maar door een groot kajak bedrijf omdat vlakbij de Jordaan stroomt, normaal dus met veel water maar nu slechts een stroompje mede ook door  veel te weinig regen. Maar het mooie wandelgebied biedt heel veel, ook door een rietbos langs de Jordaan.

De Hula vallei was ooit een moerasgebied van 15.000 hectare met nog veel kans op malaria. In 1955 ging de nog jonge staat Israël dit gebied ontginnen om er landbouwgebied van te maken. Dit bleek een ramp te worden voor de tweemaal per jaar overtrekkende vogels. Men besloot een natuurreservaat aan te leggen inclusief een meer en dat was al een verbetering later heeft men een nog groter gebied weer onder water gezet en nu komen per jaar 500.000.000 vogels over op hun trektocht, een eldorado voor vogelliefhebbers maar er zijn maar twee seizoenen. In het grootste park kun je fietsen huren maar ook elektrische golfkarren voor de 9 km lange wandeling. Helaas was die service tijdelijk gesloten en reden we weer naar het kleinere park waar de wandeling maar plusminus 2 km is maar ook schitterend aangelegd.  De Hula vallei is nog steeds landbouwgebied, maar nu dus met twee natuurreservaten.

Op donderdag kwam Petra met een plan om een grote rit over de Golanhoogten te maken vlak langs de Syrische grens. De klim omhoog met de vele bochten is al een plezier en daarna blijf je vele kilometers land aan beide kanten een enorm ruime blik te hebben met diverse belangrijke uitzichtpunten vanwege de oorlogen met Syrië die pas in 1973 eindigde. Tot 1967 was de Golanhoogten tot aan de bergen bij het meer van Galilea in bezit van Syrië. Het is een groot wonder dat Syrië met een enorme tank overmacht dit gebied niet terug kon nemen. 

Valley of Tears monument - de tank wijst naar Syrie.... 

De Golanhoogten is ook enorm vruchtbaar maar is bij lange na nog niet geëxploiteerd. Ons doel vandaag was ook de kersenboomgaarden bij Kibboets Odem. Het is nu kersenpluk tijd Honderden bomen overladen met kersen. Voor een kleine toegangsprijs mag je kersen eten zoveel als je wilt maar ook mandjes vullen die je daarna moet betalen. Er waren ook frambozen en bramen struiken maar dat was geen succes, dus kochten we maar een bakje bij de kassa. 

Vandaag weer even langs Katzrin om geld en benzine te tanken en nog wat noodzakelijke spullen te kopen. 

Maar ook gebruik te maken van Sabbatsmaaltijd, cateringservice, tientallen heerlijke kant en klare gerechten.

Morgen weer inpakken en terug naar Jeruzalem, onze gasten, de poezen en planten.

We konden gisteren via een internetfilmpje nog een keer afscheid nemen van Bert en Janny die teruggingen naar Nederland en zij stuurden later weer een filmpje terug. Judy bleek gisteren met in Nativ Assara in de buurt van Gaza frambozen geplukt te hebben.

Bert, Janny, Jan, Marian en Judy, hartelijk dank voor jullie goede zorgen thuis. Dankzij jullie konden we met een gerust hart vakantie houden!

Hartelijke groeten aan jullie allemaal en een gezegend weekend toegewenst!  

Wim en Petra

Even en Miriam, de eigenaars, komen uit Zuid Afrika, waar ze veel van dit soort klokgevels op de huizen hebben - Nederlandse invloed!