weekbericht 24 mei 2025

Had Nes, 24 mei 2025,5785 week 21

Goedemiddag beste familie en vrienden,

Dit wordt voornamelijk een vakantieverslag omdat we op dinsdagmorgen richting Netanya reden.

Onze week begon zoals gewoonlijk met onze activiteiten in onze gemeente op zondagmorgen. De spreker was een neef van Billie, de vrouw van de voorganger. Hij was hier met zijn vrouw en drie kinderen. Het was zo leuk om te zien dat hun zoontje precies dezelfde gelaatsuitdrukking had als een van de zoons van Billie’s dochter Emily die nu samen met haar man en drie kinderen weer in Amerika wonen. Onderwerp van de preek was “Fear and Faith", vrees en geloof, beide topics worden soms samen genoemd in een aantal verhalen uit de Evangeliën waar De Here Jezus in actie is wat betreft genezing van een aantal zieke mensen.

Maandagmorgen moest ik eerst naar de prikzuster voor een routine bloedonderzoek en ’s middags naar hetzelfde centrum voor een huidonderzoek. Petra begon die dag al met de voorbereidingen wat betreft inpakken, want we gaan altijd met een volle auto op stap.

Onze gasten zijn zo lief om alle lopende zaken  in huis met elkaar te regelen. Dat is toch heel wat in een groot huis met ook daarbij de drie poezen en over de 70 planten. Dankzij hun geweldige inzet kunnen we er met een gerust hart iets meer dan een week tussenuit. Petra was daar HEEL erg aan toe! En ik hobbel wel mee....

Dinsdagmorgen dus inpakken en wegwezen. Het was nog wel spannend betreft het appartement waar we naartoe zouden gaan in Netanya. De communicatie liep niet lekker maar alles was oké en we mochten er zelfs al eerder in dan verwacht. Kamer 1912, op de 19e verdieping van een appartementenhotel. Wel hoog hoor maar het liftsysteem werkt grandioos. We hadden daar alles wat we nodig hadden en een prachtig uitzicht op zee als ook het zuidelijke gedeelte van Netanya met de prachtige wandelboulevard. 

Er wordt daar wat afgewandeld langs de boulevard en langs het mooie strand. Het weer was er prima geschikt voor. Op woensdag hebben in twee wandelingen ruim 13.000 stappen gemaakt. 

Op donderdag gingen we met goede vrienden naar het Orchideeen Park Utopia in een kibboets ten oosten van Netanya. We keken onze ogen uit naar de vele soorten orchideeën en andere planten in een grote overdekte ruimte met subtropische temperaturen incl. watervallen maar ook met vogels en dieren. Er was ook een speciale vlindertuin waar honderden vlinders dwarrelden en je ook de rupsen en poppen kon zien temidden van de prachtige bloemenzee. 

Minder geslaagd was het intermezzo met de onderschepping van een Houthis raket terwijl we daar waren en de knal van de Iron Dome. Een schoolklas raakte bijna in paniek, maar ging even later weer verder waar ze gebleven waren. Helaas functioneerde de muzikale fontein niet meer, want dat was jaren geleden echt een hoogtepunt. Na een gezellige lunch in het restaurent zetten we onze vrienden weer op de trein naar Haifa. We hadden allemaal genoten. Petra ging ’s middags nog een wandeling maken, ik had geen puf meer.

Vrijdagmorgen opstaan, koffie drinken en ontbijten. Inpakken en op weg naar Had Nes, zo'n 130 km verder op het begin van de Golanhoogte. Het verkeer werkte prima mee en we konden genieten van de rit door Galilea. We waren al bijtijds bij onze vrienden, Evan en Miriam, en mochten meteen in het gastenappartement met uitzicht op het meer van Galilea, een totaal andere wereld dan Netanya. Het is hier heerlijk rustig en het zingen en kwetteren van de vogels is een genot. 

Er is maar een nadeel, het erg warme weer, vooral de komende dagen, omdat er weer een hittegolf in aantocht is. Maar vanmorgen hebben we toch wat kunnen wandelen in een natuurpark in de Hula vallei en een mooie rit gemaakt over de Golan. 

Dardara gedenkteken van zware gevechten tijdens de Onafhankelijksheids oorlog in 1948. De Hulata vallei (een groot moeras) was al in 1937 GEKOCHT door het Joods Nationaal Fonds.

Op de terugweg naar Had Nes, hebben we eindelijk na alle keren die we hier waren een weg ingeslagen die leidde naar een natuurbron. De plek bleek populairder te zijn dan we dachten. Het door de bezettende macht van Syrie aangelegde bad van 4x12 meter werd tot aan 1967 door de Syrische officieren gebruikt om te relaxen. En nu is en blijft het van Israel!.

Bij terugkomst was het weer nog net lekker genoeg om buiten te eten en nu zitten we heerlijk in de ruime woonkamer/keuken met de airco aan. Wat een heerlijk vooruitzicht dat we hier DV tot volgende (!) week zaterdag morgen kunnen en mogen blijven. Genieten met een grote G in ons “home away from home”  in Had Nes.

Zelfs tijdens onze vakantie blijft Wim trouw iedere dag zijn nieuwsberichten uitsturen. 

Een gezegende week toegewenst!

Hartelijke groeten,  Wim en Petra