weekbericht 5 juli 2025

                    Jeruzalem, 5 juli 2025/5785 Week 27

Goedenavond beste familie en vrienden,

De afgelopen zondag konden we dus weer naar de dienst toe. We hadden een gastspreker, die op de weg van Netanya naar Jeruzalem wel 4 autobotsingen zag en het nodige oponthoud. Hij was net in het land dat de oorlog met Iran begon dus had de nodige keren een veilige kamer moeten opzoeken. Dan N. was een vurige spreker en we hadden vergeten hem te zeggen dat we maar gemiddeld 30-40 minuten reserveren voor de preek, hij sprak over een uur, daar was niets mis mee maar alles liep uit. We zijn nu ook verantwoordelijk voor het afsluiten van de kerk na de dienst inkl. de gemeenschappelijke lunch. We zijn vanaf 9.00 uur non stop bezig, dus kreeg ik een behoorlijk power dip, maar gelukkig kon ik even op een bank rusten totdat alles klaar was. Toen konden we eindelijk het kerkalarm aanzetten, alles afsluiten en naar huis. Slaaaaaaaaapen!

Die middag kwamen Jan en Mies aan vanuit Migdal. Zij hadden daar wel 20 maal de veilige kamer moeten opzoeken en ook daar geslapen. Jan had nog een aantal afspraken in Jeruzalem voordat ze op woensdag met de taxi naar Ben Gurion gingen.

Maandag was een spic en span dag thuis, genoeg te doen. Op dinsdag had Petra een afspraak met haar huidarts voor de jaarlijkse controle. Vanwege de hoge UV-straling komt huidkanker hier veel voor en Petra heeft een heel kwetsbare huid. Alles was okay, ze mocht over een jaar terugkomen.

Vroeg in de avond kwamen Rein en Marian aan uit Nederland; alles ging goed maar op het laatste stukje met bus 21 naar huis vloog de koffer van Marian door de bus. In de consternatie vergat Rein zijn schoudertasje met paspoort en bril in de bus.

We hadden net de welkomstkoffie op toen het luchtalarm afging – welkom in Israel. Het waren de Houtis weer….

Hadden ze dat ook een keertje meegemaakt....

Woensdagmorgen nam ik hen mee naar het busdepot bij Malcha. Was behoorlijk zoeken omdat 'ie verplaatst was i.v.m. werkzaamheden aan de tramlijnen. (Ze zijn momenteel door de hele stad bezig – je wordt er dol van!)

Dat werd even een omrit maar het goede nieuws was dat we hoorden dat de buschauffeuse het tasje gevonden had en nog bij zich had want haar volgende dienst was pas op donderdagmiddag.

Rein en Marian gingen op woensdag al meewerken bij Hineni en hoorden dat donderdag het restaurant dicht zou zijn omdat Benjamin's zoon bar Mitswa was.  

Op woensdagmorgen had Tiny ineens een gezwollen wang en was haar oogje wat kleiner. Petra meteen overleggen met de dierenarts – hij dacht aan een abces in haar kaak. Donderdagmorgen konden we komen, dan zou hij het onder sedatie draineren… Als een van de poezen nuchter moet zijn, lijden ze allemaal en zitten constant om eten te bedelen….

Donderdagmorgen bleek de zwelling weer weg te zijn en konden we de afspraak afzeggen. Poezen blij, wij blij. W.s. had Tiny een insect opgegeten, die daar niet zo blij mee was geweest. Omdat Hineni dicht was togen Rein en Marian naar de Pantry Packers want ze een paar uur lang behoorlijk de handen uit de mouwen hebben gestoken.

Esther, de Egged buschauffeur, had laten weten dat ze rond 15.30 uur bij de bushalte vlakbij ons huis zou zijn. Wim en Rein stonden daar netjes te wachten en werd het tasje weer aan hem overgedragen.

Israel – what a country!

Op vrijdag besloten we maar om met elkaar bij Piccolino te gaan eten. (zie blogpost over dit bijzondere restaurant). 

                     Piccolino geschiedenis 

Het was daar enorm druk vanwege allerlei feestjes en normaal komen tig soldaten daar gratis eten maar die waren nu allemaal ergens anders uitgenodigd i.v.m. 4 juli.

Vandaag Nadia weer opgehaald. Jan en Marian bleven thuis om naar een preek te luisteren.

Het weer is hier deze dagen wel warm maar niet te warm en ‘s nachts koelt het lekker af.

 Hartelijke groeten,  Wim en Petra

p.s. Momenteel vliegen de brandblusvliegtuigjes af en aan over ons huis. Waarschijnlijk weer een (aangestoken) brand in de buurt van de Herzl berg.... 

Er stond een heel goed artikel in de krant over het verwerken van de 12-daagse oorlog. Ik heb de NL-vertaling in een blogpost gezet.

De sirenes zijn gestopt artikel