Weekbericht 20 juni 2026

Jeruzalem, 20 juni 2026/5786 week 25

Goedemiddag beste familie en vrienden,

Varieeeee --- Dit keer ons weekbericht weer een keertje op zaterdag.

Bij jullie is het nu erg warm, begrijpen we maar ook onweersbuien en regen. 

Iemand stuurde ons dit NL kaartje met de opmerking: " Heeft niets met voetbal of Oranjehuis te maken maar is gewoon KNMI kaartje, geschut zonder raketten." 

Voor jullie niet te hopen dat er ooit een dergelijk kaartje komt met code rood vanwege raketaanvallen!  

We namen op zondag afscheid van kolonel Antonio uit Guatemala. Hij belde Petra op maandag nog om te bedanken en vertelde ook dat zijn vrouw een schrijfster, vertaalster is en nodigde ons uit om naar Guatemala te komen op vakantie.  

Ton Nennie pikte een zware griep op en er zat voor Ton en Tineke niets anders op om hun vlucht naar Israël voor morgen afzeggen. Ze probeerden nog om de vlucht om te boeken, maar er was pas begin juli plaats en de prijzen rezen dan helemaal de pan uit. Nu maar hopen dat het voor hen in november wel gaat lukken om deze kant op te komen.

Hier is het ook lekker weer maar niet extreem – normaal voor de tijd van het jaar (zeggen ze….)

Jan Barendse en zijn kleindochter Christina (27) vertrokken ook weer naar het noorden op woensdag na een paar daagjes Jeruzalem.

Sam vertrok op donderdagmiddag met zijn Duitse ADI vrienden naar Tiberias voor een paar dagen. De plannen zijn om op het strand aan het Meer van Tiberias te overnachten. Zo fijn dat hij ook een beetje van het land kan genieten.  

De lift die Micha onze buurman liet bouwen is nog steeds niet gebruiksklaar. Het elektrische gedeelte werd opnieuw afgekeurd. Omdat Micha niet thuis was, mocht Petra weer de honneurs waarnemen om de technicus te ontvangen, en het huisalarm uit- en weer opnieuw aan te zetten.  De techneut merkte op dat Micha gezegend was met zulke buren!  En wij, op onze beurt, zijn gezegend met Micha als huisbaas. Eind augustus al 25 jaar!

Petra moest weer even naar de bezigheidstherapie voor haar duim en een dag daarna voor een jaarlijkse controle bij de huidarts. In Israël zijn ze daar erg op gespitst, vanwege de extreem hoge UV en het hoge aantallen huidkanker. De dermatoloog gaat dan met een loep je hele lichaam af, van top tot teen. Petra moet over een half jaar weer terugkomen, vanwege haar gevoelige huid.

Ik moest donderdag even naar het hoofdpostkantoor en ontdekte dat de hoofdingang verplaatst hadden, waarschijnlijk tijdelijk. Zo sta je iedere keer weer voor verrassingen.

Petra was ook weer bezig met een nieuwe video voor de zondagsschool kinderen in Afrika. Dit keer gaat het verhaal over de Ark van Noach. 

Er zijn heel wat stappen voor nodig voordat de video op YouTube kan worden gezet. Tekst doorlezen en illustraties erbij zoeken. Daarvan maakt ze dan een zgn. ' story board' – net zoals ze dat bij echt films doen.

 

Dan audiofiles afluisteren en een nummer geven zodat ze weet welke audio onder welke illustratie komt en welke volgorde in de tekst. En dan begint het echt werk van het geheel in elkaar zetten. Canva is een duur programma maar eentje met ontzettend veel mogelijkheden. 

Preview, fouten herstellen, opnieuw preview, weer een andere fout herstellen, muziekjes erbij zoeken, nee, toch een andere, etc. etc. Wat een geweldig gevoel als de video dan eindelijk klaar is.  Het is heel erg arbeidsintensief, maar het is vergelijkbaar met het samenstellen van een boek. Je begint met een blanco pagina, en bouwt stapje voor stapje aan de lay-out tot er iets moois tevoorschijn komt. Geweldig!

Gisteren was dus een makkelijke dag voor ons. Ik besloot wel om even met Nadia te gaan winkelen, ze wilde graag een sticker album hebben maar dat kon ze op dat moment niet duidelijk maken nog aan mij nog aan de winkelier. 

Ze was toch weer dankbank voor een paar pennen, 2 flesjes tippex, en grote UHU plakstiften en uiteraard een lekker ijsje.

Vanmorgen was ze ook weer bij ons en kan zich gelukkig zelf heel goed vermaken.

Weinig te melden over de poezen, vandaar alleen wat foto's die al voor zichzelf spreken. Sammie slaapt graag tussen onze kussens in. 

En Saartje wil graag bij Wim op schoot - maar dan wel op een kussen, anders komt ze niet. 

En Tiny.... die kunnen we beter 'LANGE LIJS' gaan noemen. Petra legde de centimeter op bed en zag dat ze 1.03 cm lang is. Ze heeft zware botten en staat hoog op haar poten. Een heel verschil met Saartje, zij is een lichtgewichtje. Als zij haar kop schudt, maken haar voorpoten bijna een spagaat! 

Tot slot – lees Psalm 23 en denk na over hoe David Gods leiding, voorziening, bescherming, zalving ervoer en zijn verlangen om in het huis van de Heer te zijn.

Dit is de 'new Psalm 23' gezongen door Cliff Richard, met opnamen van Israël voor de film "His Land". Slechte kwaliteit maar  alleen de historische opnames al zijn de moeite waard: 

dit is de link naar de hele film:

 

Hartelijke groeten en een fijne week toegewenst,

Wim en Petra