Weekbericht 7 februari 2026

Een groene woestijn van Judea, dankzij de vele regen

Jeruzalem, 7 februari 2026/5786 Week 6

Goedenavond beste familie en vrienden,

Afgelopen zondagmorgen moest ik denken aan een van de liederen die we tijdens onze trouwdienst -nu al bijna 47 jaar geleden- gezongen hebben: Samen op weg gaan, dat is ons gebed, als een volk -paar- dat juist daarvoor door U apart is gezet. We gaan nog steeds samen op weg om God te dienen. Nu alweer samen zo’n 14 jaar als (kosters)echtpaar in de Baptistengemeente in Jeruzalem. Het is een voorrecht om dat te mogen doen.

Op maandag had Petra weer een afspraak bij de hand specialist wat betreft haar triggerduim, waar ze nu al een jaar mee 'zoet' is. Eind van de maand krijgt ze een kleine operatie om de duim pees te herstellen.

Die dag kregen we twee werklui over huis om alle voegen op het dak even te kitten. Bijzonder was dat een van die mannen tegen Petra zei, ik je nog van 25 jaar geleden, toen hij een van de werklui was die aan het huis werkten. Hij was heel aardig en stelde regelmatig vragen over wat we deden.

Voor Tiny onze poes was die drukte op het dak en in het huis een beetje te veel. Ze ging ’s morgens de deur, dat is niet ongebruikelijk maar vroeg in de avond was ze nog niet terug! Wij gingen roepen en zoeken en ineens zag ik haar weer, ze kwam mee naar binnen maar bleef onrustig en wilde weer weg. We lieten haar gaan en een paar uur later kwam ze zelf weer terug en toen was het weer okay!

voedertijd van onze (roof)dieren...
 

Die avond kregen we weer een nieuwe gast, Sam van Oordt, een jongeman van 18 -jaar, hij komt voor drie maanden om bij ADI -zorg voor gehandicapte kinderen- te helpen maar hij wil ook wat taalstudie gaan doen. Hij heeft onder andere al een morgen meegelopen bij een talenschool vlakbij Hineni. 

Jan en Marian kregen bericht uit Nederland dat de zwager van Marian was overleden en besloten op donderdag weer terug te gaan, een week eerder dan gepland. Dat was gezellig voor Francien, want die reisde ook op donderdag weer terug.

Ik schreef vorige week over Maggi E. die stond vlak bij haar huis even te wachten op Chaya haar huisgenote toen ineens een hijskraan op een auto omviel bovenop een auto maar ook haar raakte – toen Chaya kwam lag ze bewusteloos op de grond, een 1e hulp verpleegkundige op een scooter was gauw ter plekke, een ambulance volgde en in de ambulance is ze waarschijnlijk al overleden, dit werd in het Ziekenhuis bevestigd.

Maggi -een Engelse verpleegster en Chaya een Nederlandse verpleegster hadden samen 40 jaar lief en leed gedeeld -ze werden door de NEM bij elkaar geplaatst om een huis te delen- beiden nu gepensioneerd. Ze waren bij velen bekend. Nu moest Chaya ineens alleen verder, wonder boven wonder was er Nederlandse vrouw een goed bekende van hen beiden voor een paar maanden in Israël, ze spreekt vloeiend Ivriet en zij kon Chaya meteen gaan helpen. De begrafenis was afgelopen maandag op een begraafplaats van de Anglicaanse kerk op Mt. Zion.

Chaya

Het ongeluk was in de pers vermeld en de hele buurt leeft mee en komen op de
dagen dat Chaya open huis houdt haar condoleren. Wij konden niet naar de begrafenis maar hebben Chaya op woensdagmorgen bezocht, het was allemaal heel heftig vooral omdat er nog een rechtszaak van komt - de bouwonderneming probeert uiteraard onder hun schuld uit te komen.... 

Donderdagmorgen had Petra een routineonderzoek bij de oogarts – alles okay- ze was al gauw weer thuis.

Jan, Marian en Francien gingen op weg naar Ben Gurion. Ze gingen met de bus, lightrail en trein naar de luchthaven. 

Vrijdag was een spic en span en kookdag want we wilden met ons vieren een sabbatsmaaltijd houden.

Sam voelt zich al aardig thuis. Jannie B. heeft hem een paar keer wegwijs gemaakt in Jeruzalem. Het was een bijzondere maaltijd en het leeftijdsverschil tussen hem en ons is geen probleem.

Vandaag bracht ik Jannie en Sam naar de kerk en haalde Nadia weer op. Gisteren was haar moeder en andere familieleden nog even op bezoek bij haar in Beit Chanan. Ze kreeg een halsketting en 2 armbandjes. Verder vertelt ze niets over het bezoek.  Petra maakte patat, haar lievelingskostje inclusief mayonaise en ketchup en een toetje.

Hartelijke groeten en tot volgende week,

Wim en Petra

Be'er Marva in het zuiden van Israel