Weekbericht 21 december 2025

Jeruzalem, 21 december 2025/5786 week 51

Goedenavond beste familie en vrienden,

Deze week waren we van plan om in Haifa te logeren maar gezien het koude en regenachtige weer bleven we thuis maar niet alleen bij de kachel. We namen ons voor om een aantal leuke dingen te gaan ondernemen en dat is aardig gelukt en het weer werkte ook mee.

Onze kerkdiensten op zondag krijgen meer volume en het is nog extra gezellig in onze mooi versierde kerkzaal. Deze keer had onze chef-kokkin Barbara (82) geen tijd om veel te koken en besloot onze voorganger 10 grote pizza’s te bestellen, dat was een succes en er waren wel voldoende cakes en koekjes. De mensen genieten ook echt om samen te eten en van de onderlinge contacten. 

Wij komen ’s morgens al om 9.00 uur om alles klaar te zetten en zijn blij als we rond 13.30 naar huis kunnen gaan en niet hoeven af te sluiten. De rest van de dag kunnen we rustig aandoen.

Op maandagmorgen besloten we om naar de vlindertuin annex aquarium te gaan. De prachtige vlinders waren nog niet allemaal op de vleugels maar de tropische setting met allerlei exotische bomen en bloemen en de vele aparte insecten achter glas en de vlinder kraamkamer met tientallen cocons die aan clips zijn bevestigd en dan nog net op oorbellen lijken is leuk om naar te kijken vooral omdat sommigen vlinders net uit hun cocons zijn gekomen.

Voordat je de sluit verlaat staan er spiegels, om jezelf te controleren dat er een verstekelingen mee naar buiten gaan. 

Het Aquarium ligt vlak bij het vlinderhuis en geeft een prachtig beeld van welke vissen zich bevinden in de diverse zeeën rondom Israël. Zoveel soorten in allerlei maten en kleuren en gewoontes te veel om op te noemen. Absoluut de moeite waard om als je in Jeruzalem komt om dit te gaan bezoeken.

Er was ook een chanoeka speurtocht door het aquarium met verstopte elementen

Dinsdagmorgen was het weer goed genoeg om de Botanische tuin te bezoeken, dit keer geen problemen om te parkeren en konden we na afloop bij het grote ook nog een variatie van winterharde viooltjes kopen. 

Deze botanische tuin met een herbarium is een lust voor het oog als je van bomen, planten en bloemen houdt, alles kom je tegen met naam en toenaam. Het is een wandelparadijs maar alleen in het herbarium zijn de temperaturen tropisch. 

We zagen daar onder andere cacaobonen aan de boom hangen (zie pijl). Heel bijzonder was ook dat er grotten waren vanuit de Romeinse tijd, een met graven en de ander met duiventillen. De hele tuin door was er verlichting aangebracht om ’s avonds een heel bijzonder effect te geven.

Op donderdagmorgen gingen we richting de oude stad en konden we het nuttige met het aangename verenigen. Geld wisselen, het postkantoor en vandaar naar de oude stad. Daar was net de Kerstman (!) gearriveerd! 

Als eerste bezochten we even "de grote bovenzaal", het huis van de moeder van Johannes Marcus, die nu behoorlijk onder de grond ligt vanwege alles wat er sindsdien met Jeruzalem is gebeurd. Het Christelijke kwartier van de Oude Stad is helemaal in kerstsfeer. 

Vandaar naar het Herodiaanse kwartier, dat onder het Hurva plein ligt. Weer een kijkje onder de grond uit de tijd van de tempelperiode in de Romeinse tijd. Dit kwam ook weer tevoorschijn toen Jeruzalem in 1967 in handen kwam van Israël. De Jordaniërs waren zo onvriendelijk geweest om vooral het Joodse kwartier zodanig te vernietigen waardoor nu de archeologen ruimschoots de tijd kregen om opgravingen te gaan doen voor men aan de herbouw ging beginnen. 

We weten nu inmiddels alles wat ze daar onder de grond gevonden hebben, te veel om nu even op te schrijven. Hierdoor werd ontegenzeggelijk duidelijk dat Jeruzalem een Joodse stad werd nadat David de stad veroverde uit de hand van de Jebusieten. Dat is 3000 jaar geleden.

Nu liepen we via een glazen vloer over de opgravingen heen. Zeer de moeite waard om naartoe te gaan. Het ligt vlakbij de Hurva synagoge. 

We konden op het Hurvaplein waar ook de gouden Menora staat – achter glas en goed beveiligd-, we hebben daar op een bank in het zonnetje even een lekker broodje shoarma en falafel gegeten.

Daarna hebben we de nu 100-jarige Zvi Eyal bezocht. Hij en zijn vrouw waren in de zeventiger jaren toen de eerste huizen weer gebouwd mochten worden,  bevoorrecht omdat zij ingeloot werden om te bouwen met uitzicht op het tempelplein. Zvi woont daar nog steeds nu met zijn trouwe Filipijnse verzorgerster die er al was toen ze vrouw nog leefde. 

Zvi heeft dus een hele bijzondere levensgeschiedenis-Petra heeft zijn levensverhaal opgeschreven en uitgegeven. Het is duidelijk dat nu zijn krachten afnemen, hij is nog redelijk helder en had zelfs op zijn grote LED-beeldscherm nog iemand herkend die meedeed aan de Chanoeka manifestatie op de dam.  

Filmpje van het uitzicht van Zvi's dakterras, dat uitkijkt op het Tempelplein en daarachter de Olijfberg

Op de terugweg met de tram besloten Petra en ik om apart uit te stappen om te kijken, wie er het eerst thuis was. Petra stapte een halte later uit en wilde een sprintje maken om de bus te halen en viel toen op languit op het zebrapad.  De 'schade' viel mee maar ze had later wel een zere duim, nu haar linkerduim. Het bleek ook een verkeerde bus te zijn, dus helemaal voor niets gerend! Ze zat daarna toch in dezelfde bus als ik, die even later aan kwam rijden.

Vrijdag morgen kon ik wel weer met Nadia gaan winkelen -ze kocht een horloge en vellen met stickers- en mocht ik haar ook op zaterdagmorgen weer ophalen. Ze had een prachtig cadeau voor ons gemaakt, een presenteerblad waarop ze nu twee kaarsen had geplaatst.

Rond het middaguur gingen we met de hele ploeg lunchen bij Shalva en onze gasten waren zo lief om voor ons te betalen. Voor Petra dus een makkelijke dag.

Terwijl wij ’s avonds aan het schrijven waren, hebben zij met elkaar gesjoeld. Goed dat ik het nalas, want de automatische spelling had er 'gesjoemeld' van gemaakt….

Uiteraard blijven ook de poezen een leuke rol spelen. Soms liggen ze vrij dicht bij elkaar bij mij op bed als ik ’s middags even ga slapen. Petra en ik, maar ook de gasten genieten van hen.

Op zaterdag kwam Nadia weer op bezoek en kregen we een eigengemaakt cadeau, voor de kerst. Zo lief! 

De viooltjes staan inmiddels klaar in de bakken om overgeheveld te worden, een mooi klusje voor morgenochtend. Dick, Margriet, Peter en Nanny gaan dan ook weer terug naar Nederland. Janny B. blijft nog een paar weken.

 

Hartelijke groeten en gezegende kerstdagen, 

Wim en Petra