Mythes over Joden en Christenen

Mythes over Joden die veel christenen hebben gehoord; en de waarheid die in plaats daarvan moet worden gehoord.

Door Sara Hayona Eisenman

Veel spanning tussen christenen en Joden komt niet voort uit echte verschillen, maar uit eeuwenoude misverstanden die de meeste mensen vandaag de dag nooit hebben gekozen, onbewust hebben geërfd en eindelijk opzij kunnen zetten. Hier zijn enkele van de meest voorkomende mythes en de echte joodse perspectieven die erachter schuilgaan.

1. “Joden hebben Jezus afgewezen omdat ze koppig of geestelijk blind waren.”

Dit is een zeer oude christelijke leer, maar die weerspiegelt het jodendom helemaal niet. In de joodse traditie heeft de Messias een specifieke taakomschrijving: wereldvrede, een einde aan oorlog, universele kennis van God, het verzamelen van ballingen en een getransformeerde, genezen wereld. Joden geloven niet dat Jezus aan die criteria voldeed, dus concludeert het jodendom eenvoudigweg dat de wereld nog steeds wacht.

Dit is geen koppigheid; het zijn andere verwachtingen, waarbij het oorspronkelijke begrip “mashiach” al eeuwen voordat het christendom zelfs maar bestond werd gedefinieerd, dus is het logischerwijs onjuist om dit een ‘afwijzing’ te noemen.

2. “Joden haten Jezus.”

Niet waar.

Joden zien Jezus niet met vijandigheid. Ze zien hem als een joodse historische figuur, een leraar in het tijdperk van de Tweede Tempel, wiens leven de basis vormde voor een andere religie.

Joden respecteren dat Jezus een prominente, waarschijnlijk belangrijke rabbi was, en hij wordt in de joodse traditie niet gekleineerd of vergoddelijkt. Hij is gewoon een joodse man onder vele anderen in die tijd in de geschiedenis.

3. “Joden geloven niet in genade, vergeving of een liefhebbende God.”

Ook onjuist.

Het jodendom is vol genade: tesjoeva (terugkeer), mededogen, Gods nabijheid en vergeving. De Hoge Feestdagen, dagelijkse gebeden en talloze leringen drukken Gods barmhartigheid uit.

Het verschil is niet liefde versus wet – het is dat het jodendom de geboden en het naleven van de Thora ziet als een weg naar deze verbinding die genade oplevert, niet als een last of “oud verbond” dat kan worden vervangen door bloedverzoening door Christus.

4. “Joden denken dat christenen afgoden aanbidden.”

Dit wordt zelden goed begrepen.

De joodse wet hanteert verschillende normen voor joden en niet-joden. Klassieke rabbijnse opvattingen (meerderheidsstandpunt) zeggen dat christenen geen afgodendienaars zijn, omdat zij de God van Israël aanbidden, ook al verschilt hun theologie.

De meeste joden beschouwen christenen als medemonotheïsten, partners in ethisch leven, bondgenoten in het beschermen van de menselijke waardigheid, en zoeken erkenning en begrip voor de verenigde waarden die de joods-christelijke alliantie van een gedeeld wereldbeeld aansturen.

5. “Joden willen niets met christenen te maken hebben.”

Dat is vandaag de dag niet waar; en als/wanneer het waar was, was dat letterlijk omdat het gevaarlijk was voor joden om met hen om te gaan.

In deze fase van de geschiedenis zoeken joden warm contact met christenen in het openbare leven, interreligieuze vriendschappen, liefdadigheidswerk, de academische wereld en gedeelde morele kwesties.

Israël is vriendelijk tegenover zijn christelijke bondgenoten en helpt vaak met het delen van inlichtingen, gezamenlijke noodhulp, technologische allianties en nog veel meer.

Waar joden soms grenzen stellen, is wat betreft bekering of proselitisme, omdat dit in het verleden gepaard ging met druk, vervolging en erger.

Maar oprechte vriendschap? Joden verwelkomen dat.

 

*Hoe joden christenen en het christendom werkelijk zien*

Hier is de joodse visie in een notendop:

Het christendom wordt gezien als een positieve kracht voor het onderwijzen van ethiek, moraliteit en godsbewustzijn aan de volkeren van de wereld.

Christenen worden niet op dezelfde manier beoordeeld door de joodse wet als joden zichzelf beoordelen. Joden houden niet-joden niet verantwoordelijk voor het handhaven van hetzelfde geloofssysteem, noch streven zij naar bekering, veroordeling of kolonisatie.

Joden verwachten niet dat christenen joodse rituelen volgen, alleen universele morele principes en een bewustzijn van gedeelde geloofsovertuigingen en waarden.

Veel rabbijnen, zowel klassieke als moderne, zien het christendom als onderdeel van Gods plan voor de mensheid om uiteindelijk vrede en kennis van God te bereiken; en zijn van mening dat de uiteindelijke derde “joodse” tempel in feite een plaats van aanbidding zal zijn VOOR ALLE MENSEN VAN DE WERELD.

Het jodendom voelt zich niet bedreigd door het christelijk geloof en staat er ook niet vijandig tegenover - het heeft gewoon een andere missie en een ander verbond.

Dus wat is de conclusie?

• Joden verwerpen Jezus niet uit haat.
• Christenen worden niet gezien als afgodendienaars.
• Het jodendom is vol genade, vergeving en liefde.

En het belangrijkste:

Joden en christenen hebben veel meer gemeen dan ze beseffen: één God, één morele visie en hoop op een genezen wereld.

Als we de oude misverstanden wegdenken, blijft er oprecht respect over en de mogelijkheid van diepere vriendschap in een wereld die dat NOOIT harder nodig heeft gehad.

bron: 

https://www.facebook.com/share/p/17SLBG3zKM/