TSUR TSINA

Jeruzalem, 30 augustus 2025/5786 week 35 Goedenavond beste familie en vrienden, Petra en ik voelen ons als een vis in het water in onze Baptisten Kommetje maar het is redelijk hard werken op zondag van 8.30 tot 14.00 uur. Dan is het heerlijk om daarna te kunnen relaxen – een lange siesta voor mij en Petra lekker lezen. Al een aantal maanden heb ik last van huiduitslag op mijn onderarmen en hals – wat is het allergie of eczeem? Mijn aangeboren gewoonte om graag te krabben maakte dat er niet beter op. We probeerden het e.e.a. maar Petra werd het zat en zocht een huidarts waar ik al gauw kon komen. Afgelopen maandagmorgen was het bingo en nog wel in de kliniek van onze benedenbuurman in de wijk Ramot. De huidarts had het al snel bekeken – het was eczeem.  Nu na vijf dagen zalf smeren, ziet het er al een stuk rustiger uit. Ik heb twee soorten zalf die ik twee weken lang moet gebruiken. Hopelijk is de vervolgafspraak in oktober dan niet meer nodig. Deze week waren we ook beiden ...

In het weekend, toen ik met mijn hond aan het wandelen was met een lieve buurvrouw, begon ze me vragen te stellen over de oorlog in het Midden-Oosten. Haar woorden weerspiegelden wat zo velen elke dag horen: “genocide, hongersnood, bombardementen”. Ik vroeg haar voorzichtig: “Waar baseer je dit op?” Ze antwoordde: “Het nieuws natuurlijk. Ik begrijp niet waarom Israël dit doet.” Op dat moment glimlachte ik – niet vanwege haar verwarring, maar omdat verwarring de eerste stap is naar het zoeken naar de waarheid. Als het verhaal niet klopt, komt dat misschien omdat je maar de helft te zien krijgt. Dus vroeg ik haar: wat zie je precies op het nieuws? Ze zei: “Foto's van uitgehongerde kinderen, van families die wegkwijnen.” En daar lag het probleem: ze wist niet dat die beelden al ontkracht waren. Ze wist niet dat het “uitgehongerde kind” jaren geleden in Jemen was gefotografeerd. Ze wist niet dat sommige beelden kinderen lieten zien die ziek waren, niet uitgehongerd, en dat hun be...

  Er is een man die een juwelierszaak heeft in Israël. Op een dag kwam een negenjarig meisje de winkel binnen en zei: ‘Ik wil een armband kopen.’ Ze keek door de vitrines en wees naar een armband van 3000 euros. (Bijna NIS 12.000). illustratieve foto. Deze Padani kost  ruim 3000 euro   De man achter de toonbank vroeg haar: 'Wil je die armband kopen? “Ja,” antwoordde ze. “Wauw, je hebt een hele goede smaak. Voor wie wil je hem kopen?” “Voor mijn oudere zus.” “Oh, wat lief!” antwoordde de winkelier. “Waarom wil je deze armband voor je oudere zus kopen?” “Omdat ik geen moeder of vader heb,” zei het kleine meisje, “en mijn oudere zus voor ons zorgt. Dus willen we een cadeau voor haar kopen, en ik ben bereid ervoor te betalen.” Ze haalde een heleboel munten uit haar zak, die opgeteld acht sjekel waren (ongeveer 2 euro).   De man zei: “Wauw! Dat is precies wat de armband kost! Schrijf een kaartje voor je zus terwijl ik de armband inpak.” Zijn tranen we...

De kleine jongen liep rechtstreeks naar onze tafel vol met motorrijders in leren kleding en gooide een verfrommeld stuk papier op tafel. Daarop stond in grote letters: “BEGRAFENIS VAN PAPA – GRIEZELIGE MANNEN GEZOCHT.” Zijn kleine vingers waren bevlekt met stiftinkt en zijn Superman-cape was achterstevoren geknoopt. Het hele restaurant viel stil toen vijftien leden van de Iron Wolves MC  (Motor Club) naar dit kind staarden dat niet meer dan twintig kilo kon wegen. “Mijn moeder zei dat ik het jullie niet moest vragen,” zei de jongen dapper, terwijl hij zijn kin uitstak. “Maar ze huilt de hele tijd. En de gemene kinderen op school hebben me verteld dat mijn papa niet naar de hemel kan gaan zonder enge mannen om hem te bewaken.” Big Tom, onze leider, een reus bedekt met tatoeages die in Afghanistan had gevochten, pakte het papier voorzichtig op, alsof het van glas was. Het was een kindertekening: stokfiguren van motorrijders die rond een doodskist reden, met de woorden "PLEASE ...

De Israëlische operatie Rising Lion omvatte een gewaagde luchtaanval op Teheran, als onderdeel van een geheim plan om de Iraanse verdediging en het leiderschap te destabiliseren. “Alpha... Alpha... Alpha”, klonk de aanvalscode herhaaldelijk in het ondergrondse commandocentrum van de luchtmacht, bekend als de Pit, tijdens Operatie Rising Lion. Maar op dat moment heerste er stilte. Voor het eerst sinds het begin van de operatie sloeg de Israëlische luchtmacht toe toen vliegtuigen de afstand verkleinden, boven het Iraanse luchtruim cirkelden en hun doelen vernietigden – niet vanuit honderden kilometers afstand, maar in Teheran zelf. De aanval markeerde het uiterste van de operationele capaciteit van de IDF, die ooit als sciencefiction werd beschouwd. Het leger slaagde erin een uiterst geheim plan uit te voeren, dat hier voor het eerst wordt onthuld. “Eén ding is zeker: iedereen in de commandocentra stond te zweten”, aldus een hoge luchtmachtofficier. “De spanning was enorm vanwege...

Europese bijeneters op doorreis in Israel Jeruzalem, 23 augustus 2025/5785 Week 34 Goedenavond beste familie en vrienden, Het weer is nu weer een stuk minder warm en aangenamer, de airco in de huiskamer hoeft niet meer aan, alleen boven in Petra’s kantoor is het nog nodig. Ik stip alleen maar een paar punten aan van de afgelopen week. We hebben genoten van het bezoek van Nico en Marja maar ook hun tijd zat er dinsdag weer op.   Hun reis terug naar Nederland verliep spoedig.   Die middag hadden we weer een klusje voor de buren, een doos ophalen met levensmiddelen die Micha en Zehava maandelijks aan iemand geven. Op woensdagmorgen had ik weer een bloedtest (controle)  en moest daarna naar het centrum van de stad om een van mijn gehoorapparaten even na te laten kijken. Dit bedrijf verleent uitstekende service, tjiktjak noemen we dat.   Petra kon die morgen alvast beginnen om de muziek voor de gemeente uit te zoeken. Woensdagmiddag is er altijd een bidstond i...

  Levenslessen uit de Torah-lezing van Re’eh . Deuteronomium 11:26–16:17 door Moshe Kempinski We leven in een wereld die uit zijn voegen is geraakt. Een wereld waarin rechtop lopen en duidelijk vooruitkijken is vervangen door een wereld die zich buigt voor de grillen en fantasieën van mensen.  Een dergelijke verstoring is een symptoom geworden van de slogan ‘ Diversiteit, gelijkheid en inclusie’ . Mooie woorden die een schuchtere kudde van groepen en naties beschrijven die kritisch denken en luisteren vermijden. Ze beschrijven een groot deel van de mensheid dat de voorkeur geeft aan een cancelcultuur die alle andere, minder populaire ideeën negeert en kleinert, simpelweg omdat ze niet in de mode zijn, hip of cool. Plotseling wordt elk nieuw inzicht geaccepteerd en herhaald zonder dat men zich bewust is van wie en waarom dergelijke concepten worden gepromoot. Dit geldt zeker voor de huidige situatie in het Midden-Oosten. Hoe kunnen we ons dan opnieuw verankeren in het go...