weekbericht 22 februari 2025

Jeruzalem, 22 februari 2025/5785 Week 8

Goedenavond beste familie en vrienden,

Gisteren en vandaag weer veel regen gehad en
de temperaturen gaan nog verder dalen tot 0 ’s nachts en is er kans op wat natte sneeuw in Jeruzalem.

Deze week arriveerde Wanda van W. Wij kennen haar al van onze thuisgemeente. Ze is hier maar een paar dagen, want maandag gaat ze naar Nitzana om mee te helpen met de oogsten of wat voor werk er gedaan moet worden.

Riekelt en Jenny gaan ook dagelijks op pad om hun handen uit de mouwen te steken, deze week hebben ze onder andere avocado’s ingepakt op een boerderij.

Als iedereen thuis is dan hebben we het gezellig met elkaar.

Jan en Mies namen ons mee uit eten in een gezellig restaurant in Ein Kerem en op dinsdag vertrokken zij richting Ein Gedi en Ein Bokek -helaas hadden ze geen lekkere temperaturen zoals ze hoopten maar genoten toch van een paar dagen vakantie voordat Jan weer de ronde gaat doen langs diverse gemeenten hier in Israël.

We moesten ook weer ons jaarlijkse "bewijs van leven" gaan ophalen (in verband met ons Nederlandse pensioen) bij het ministerie van Binnenlandse Zaken. We gingen pas om 9 uur van huis en daarom was het al behoorlijk druk dus moesten we een uur wachten en toen we aan de beurt waren ging het tjiktjak, de vrouwelijke beambte was erg aardig – dat kan ook anders- het was een kwestie van minuten om onze ID. nummers invoeren en de printer deed de rest.  

Op woensdagmorgen ging Petra alleen op pad om kentekenregistratie bewijs van onze auto te laten wijzigen. We moesten namelijk ineens het volle pond betalen i.p.v. de grote korting die we krijgen omdat de auto op Nadia’s naam staat, er was een fout gemaakt.  Deze vrouwelijke beambte wilde absoluut niet meewerken. Het bewijs dat Petra voogdes van Nadia is, moest helemaal in het Hebreeuws vertaald worden. "Ga maar naar een notaris en laat het in het Hebreeuws vertalen!" We hebben daar nooit problemen mee gehad. 

Daarna moest Petra naar het politiebureau om over een bekeuring te spreken, onze auto staat dus op Nadia’s naam en haar ID en ook op Petra’s naam. Het was ons niet gelukt om die bekeuring te betalen en we hadden een extra boete gekregen. De vrouwelijke beambte was wel aardig maar wist ook niet hoe het dan wel moest. Nu gaat Petra samen met Micha onze huisbaas het nog eens proberen om via het internet door de Hebreeuwse warboel instructie heen te gaan wat betreft de betaling. Dus die morgen was geen succes voor haar.

Donderdagmorgen ben ik weer na tig jaren bij het mannen in de bediening ontbijt geweest, dit keer in onze gemeente. Vier jaar lang kon ik niet omdat ik op donderdag voor Hineni moest rijden en daarna ook niet vanwege de cardio-training. Het was goed om weer een aantal bekenden te zien en nieuwe broeders. Een van hen deelde iets over zijn werk maar vroeg ook gebed voor een grote conferentie van theologen in Albanië! Dit land was ooit een van de meest gesloten landen voor het Christendom.

Petra kreeg die morgen twee kennissen op de koffie die al langer dan wij in Israël wonen. Ze waren verpleegkundigen en hebben ook hun permanente verblijfsvergunning gekregen.

Gisteren vonden alle vier gasten het een goed idee om bij Shalva te
gaan lunchen ipv de avond Sjabbatsmaaltijd. Dat is zo’n bijzondere organisatie voor dagopvang van kinderen met een lichamelijke of geestelijke beperking. Dat werk groeide vanuit een huiskamer naar een 12 verdiepingen gebouw met multifunctionele activiteiten en faciliteiten waar dagelijks nu zo’n 1000 kinderen worden opgevangen, ook hun ouders begeleid kunnen worden. Daar hebben ze dus ook een restaurant -professioneel-maar werken ook jong mannen en vrouwen uit het tehuis of daarbuiten en een gedeelte van de opbrengst gaat naar Shalva. Het hele gebouw is een klein paradijs.

De afgelopen week was heel Israel in gespannen afwachting van de overdracht van de vier lichamen: De oude man van in de 80 reed jarenlang met zijn vrouw Gazaanse kinderen naar Israëlische ziekenhuizen. Als 'dank' werd hij door Hamas vermoord. 

Het land huilde toen de drie lichamen van de Bibas familie – 2 kindertjes en de moeder 'thuis' kwamen. 

En de afschuw toen bleek dat het niet de moeder maar een vreemde was. Wat een hel voor de vader, die kortgeleden werd vrijgelaten en nu alleen verder moet.

Vandaag was Nadia weer hier, ik had mazzel dat de weg heen en terug het redelijk droog was want het heeft weer gehoosd. Onze poezen komen af en toe met natte poten en vachten weer thuis, maar ze proberen wel zo veel mogelijk binnen te blijven.

Hartelijke groeten, Wim en Petra