DUBBELE MORALITEIT - werd vervolgd....

Sabras - prikkelig aan de buitenkant, van binnen zacht en zoet 

Jeruzalem, 2 mei 2026/5786 week 18

Goedenmiddag beste familie en vrienden,

Deze week was ZOOM week voor Petra! Wat is daar zo bijzonder aan, iedereen doet het toch? Onze gemeente heeft nooit iets met ZOOM gedaan, ook niet tijdens Covid en wij persoonlijk hebben ook niets met ZOOM. Het is een ding om deel te nemen aan een ZOOM bijeenkomst maar een heel ander verhaal voor de host. Daar komt ontzettend veel bij kijken!  

Door de unieke kans om de preken en samenkomsten naar verschillende landen in Afrika te sturen, werd Petra ineens in het diepe gegooid en moest zij die materie onder de knie proberen te krijgen. Uiteraard moesten we daarvoor ook de nodige hulpmiddelen aanschaffen. Petra zou Petra niet zijn om dit als een uitdaging te zien maar het heeft haar wel heel wat uren werk (en frustratie) gekost. Ze is nu niet alleen de secretaresse van de gemeente, maar ook de muziek, geluid en multimedia director. En daar gaan heel wat uren per week inzitten. Ze is dankbaar dat ze haar, door de Heer gegeven talenten, op deze manier kan inzetten!

Op maandag hadden we allebei ons bloedonderzoek en zouden daarna naar de stad gaan. (Uitslagen bespreken we a.s. donderdag met onze huisarts.) De lightrail (tram) stopt voor de deur van het ziekenfonds, lekker makkelijk. We hadden kunnen weten dat er problemen waren omdat de deuren open bleven staan en even later kwam de mededeling dat er een grote storing was in het centrum, en dat we gebruik van de bus moesten maken. Plannen werden toen maar omgegooid naar de dinsdag – toen reed alles weer 'normaal'.

Die middag kwam Pieter Zwart even een bakkie halen, hij had twee jaar geleden bij ons gelogeerd, hij is een Israël liefhebber, dus de uurtjes vlogen voorbij.

Dinsdag wel samen op pad naar de stad. Petra inkopen doen voor het ZOOM gebeuren enz. en ik naar het postkantoor. 

Geen problemen met de tram (L1 - lijn 1) hoewel er wel onderbrekingen zouden zijn, zeiden ze…. Blijkbaar gingen de proefritten voor lijn 3 uiteindelijk niet door!

Marina en haar twee zoons, Sam en Cas, kwamen thuis van een lang weekeinde naar het noorden maar ook naar de Dode Zee. Gelukkig liepen ze het noodweer in de Negev met heel veel hagel (!) en overstromingen net mis. Uitpakken, en wassen draaien, want op woensdag gingen Marina en Cas weer naar Nederland terug. Sam blijft nog twee maanden langer bij ADI als vrijwilliger werken fantastisch!

v.l.n.r.: Judy, Sam, Marina, Cas en Wim

Op woensdagavond kwamen Jan en Marian aan. Een paar weken geleden was ook hun vlucht geannuleerd enz. en ineens ging alles weer lopen – Judy, Bert en Jannie, Marina en Cas konden komen en nu ook weer Jan en Marian. Het huis zit weer vol en het is bijzonder gezellig met elkaar. We zijn zo gezegend met onze gasten!

Vrijdagmorgen kwam onze klusjesman weer langs. Petra had een behoorlijk lijstje, maar hij had alleen tijd om het grote zonnedoek op het bovenbalkon een beurt te geven. Normaal gesproken, halen we het er in november af, maar hadden het dit jaar laten hangen. Veel tie-wraps waren geknapt of stonden op knappen en dat was alleen al genoeg voor een paar uur werk. 

Wij gingen met alle gasten weer eens naar Piccolino toe om te lunchen. We waren daar met ons negenen omdat Jan en Marian twee vrienden meenamen van het wachtersteam. Piccolino was weer gezellig druk, verjaardagsfeestjes en ook de soldaten die gratis mogen komen eten.

Petra gaf de lone-soldiers die daar altijd gratis mogen komen eten een bemoediging in de vorm van een echte Nederlandse sleutelhanger. Vonden ze prachtig!

Vertaling: "De Heere zegene je en behoede je." Met veel liefs van Christenen uit Nederland die van jullie houden en van Erets Israel.

Sam kon het weekend mee met zijn Duitse vrienden voor een trip naar de Negev.

Zaterdagmorgen Nadia weer opgehaald.  Jan en Marian verrasten haar met een tasje bedrukt met rode harten en de inhoud bestond uit velletjes met stickers, een leuk uitziend aantekeningen boek, pen en nog een wollig hartje. Dat was dus een schot in de roos.

Ons poezen trio zijn ook blij met het mooie weer en wij zijn de deurwachters (personeel) die ze om de haveklap naar binnen of naar buiten moeten laten. Tiny blijft weer uren weg maar omdat het ’s nachts koeler is, komt ze tegen 23.00 uur wel weer thuis. Slapen wij ook wat rustiger!

Tot zover weer het nieuws van de afgelopen week.

Omdat Petra het op Sjabbat altijd extra druk heeft met de voorbereidingen van de dienst van zondag, lukt het soms niet om daar ook nog de verwerking van het weekbericht aan toe te voegen iv.m. de vierkante oogjes van het kijken op het computer scherm…. (Dagbericht is zondermeer iedere dag). Het kan dus zijn dat het vaker gaat voorkomen dat we het weekbericht op zondag versturen.

Hartelijke groeten,

Wim en Petra