weekbericht 17 januari 2026

Haifa haven regenboog 

Jeruzalem, 17 januari 2026/5786 Week 3

Goedemiddag beste familie en vrienden,

Onze zondagmorgen dienst was dit keer heel bijzonder want we hadden een bekeerde moslim in de dienst die zijn getuigenis kwam geven. Br. Ramin Parsa, woonde 19 jaar in Iran, waarin hij alle ellende van de fanatieke religietak had meegemaakt. Hij was ten einde raad. Via de radio had hij over de Here Jezus gehoord en hij riep uit: "Here Jezus, als u mij kunt helpen, help mij!" Datzelfde moment werd hij vervuld met licht, vrede en blijdschap, alle haat (tegen Israël en Amerika) en ellende werd uit hem weggenomen en hij begon in een andere taal te bidden.

Hij woonde niet meer thuis, maar toen hij bij z'n moeder langsging zag ze direct dat hij veranderd was. "Wat is er met jou gebeurd?" Zij was al jaren ernstig ziek, hij bad voor haar en ze werd op slag genezen. Na verloop van tijd kwam zijn moeders, zijn zusters, broers en verschillende neven tot geloof.

Toen hij met de dood werd bedreigd vluchtte hij naar Turkije, waar hij twee jaar bleef en in een gemeente van gevluchte Iraniers actief was. Hem werd politiek asiel in Amerika aangeboden, waar hij uiteindelijk staatsburgerschap kreeg. Na een Bijbelschool opleiding reisde Ramin de hele wereld over om tot moslims te getuigen van zijn geloof in Jezus de Messias. Velen kwamen tot geloof en lieten zich door hem dopen. Hij leerde een paar jaar geleden via de sociale media een Joodse Messiaanse gelovige kennen. Ze trouwden en verhuisden naar Israel. Inmiddels hebben ze een zoontje – Koresh – vernoemd naar de Perzische koning uit de Bijbel. Eind van de maand is er een rechtszaak over Ramin's permanente verblijfvergunning. Want ja, een ex-Iraanse Moslim die in Israel wil wonen en getrouwd is met een Israelische, dat is toch wel heel erg verdacht…. Vanwege de spanningen rondom Iran is Ramin inmiddels heel bekend geworden in Israël vanwege verschillende radio en tv-interviews.

Petra heeft zijn getuigenis met zijn toestemming opgenomen en we hebben een korte en lange link waarop jullie hem kunnen zien en horen.  Dit is een filmpje van een vliegtuigongeluk dat hij, en zijn medepassagiers, op een wonderbaarlijke manier hebben overleefd. 

Dit is de link naar het hele getuigenis op YouTube (Engels)

Ramin Parsa getuigenis  

Maandagmorgen gingen Petra en ik naar de Oude Stad om de familie van Zvi Eyal van gezegende herinnering te ontmoeten. Zijn vrouw was tien jaar geleden op 7 januari overleden; hij stierf op 8 januari.

Hij woonde al van 1977 in een huis met tig verdiepingen en vandaar kijk je op het Tempelplein en de Olijfberg.

Petra had een bijzondere band met hem omdat zij zijn levensverhaal te boek gesteld had. Nu ontmoetten we daar zijn kinderen Talli, Avner en Bibi, het was bijzonder. Een aantal van jullie kende Zvi goed en zijn ook bij hem in zijn prachtige huis op bezoek geweest.

Maandagavond begon de storm en de regen en dat duurde tot dinsdagavond, een heerlijk thuis-blijf-dag dus.

Woensdagmorgen vertrok F. door omstandigheden een week eerder naar huis. Die avond kwamen na een voorspoedige reis Jan en Marian den O. uit Harderwijk weer op het honk. Een voorspoedige reis, zeer snelle doorgang bij de douane; de trein en tram en bus kwamen ook heel snel – wat een zegen!

Op donderdag had ik een afspraak voor een ECG. De zuster zei, nee hoor, dat kan pas een of twee dagen voor je bezoek aan de hartspecialist! Petra regelde dus een nieuwe ECG afspraak voor komende woensdag, een dag voor het halfjaarlijkse bezoek aan de cardioloog.

Saartje en Tinele lieten ons duidelijk weten dat ze bepaalde blikjes paté niet wilde eten. Dus heb ik die morgen 8 blikjes omgeruild, voortaan dus alleen maar tonijn- en kip paté.  Sammy is een alleseter. Het blijft een bijzonder drietal, ieder met zijn eigen karakter en gelukkig aanhankelijk naar ons beiden toe. 

Het zijn zulke slaapkoppen - alle drie hebben zo hun favoriete plekjes. 

Donderdag klaarde het weer dusdanig op dat Jannie en Talina naar de Dode Zee konden. Ze hebben daar genoten en vele schitterend mooie foto’s gemaakt omdat het helder weer was. Rond 9.00 uur diezelfde morgen was er in de buurt van de Dode Zee een aardbeving geweest van 4.2. Ze hebben er gelukkig niets van gemerkt.

Jan en Marian – wachters op de muur- zijn meteen donderdag weer naar de Oude Stad gegaan om te proclameren.

Vrijdag – Jannie en Talina weer samen op pad en Jan en Marian ook, alle vier naar de Oude Stad.

We kregen een telefoontje uit Beit Chanan -waar Nadia met nog 15 andere speciaal behoeftigen volwassenen woont. Er waren daar weer 4 bewoners die scabiës hadden, het was dus beter om Nadia niet op te halen op zaterdag.

Koffietijd die middag en daarna de sabbatsmaaltijd was supergezellig.

Vandaag kon ik dus al vroeg met het weekbericht beginnen.  Jannie ging alleen, te voet naar de kerk, de rest bleef thuis – genieten van een ECHTE rustdag.

Jan kwam terug van een rondje door de buurt en merkte op dat de stilte hem deed denken aan een zondag in Putten, tijdens zijn jeugd. In Nederland komt dat niet veel meer voor, maar hier is dat in onze buurt nog 'heel gewoon'.

Het noodweer van de afgelopen week heeft weer voor heel veel schade en ellende gezorgd (zelfs wij hadden lekkage in een gastenkamer) maar we zagen ook de meest mooie foto's op Facebook langskomen. Zoals deze, uit de Negev! 

We gaan weer een onzekere en onrustige week tegemoet in verband met Iran, maar weten dat we in Gods hand geborgen zijn. 

Hartelijke groeten,

Wim en Petra