Weekbericht 26 april 2025

"Er wordt in deze tijd over Jakob gezegd, en over Israël, wat God gedaan heeft. Zie, een volk, het staat op als een leeuwin, als een leeuw richt het zichzelf op; het gaat niet liggen, voordat het zijn prooi opgegeten heeft en het bloed van zijn slachtoffers gedronken heeft." Numeri 23:23b,24 HSV

Jeruzalem, 26 april 2025/57885 week 17

Goedemiddag beste familie en vrienden,

Groeten uit een zonnig maar niet erg warm Jeruzalem, de temperaturen zijn namelijk weer naar beneden gegaan na een paar warme dagen van over de 30 graden. Petra heeft deze week heel wat uren kunnen werken aan het boek van onze voorganger en ze mag alle uren in rekening brengen.  Ze had ook de gelegenheid om een mooie collage te maken van de bruiloft van vorige week vrijdag waar zij de fotografie deed.

Ik heb steeds genoeg om handen als huisman en het verzorgen
van alle planten, die het overigens allemaal goed doen, een lust voor het oog om al die kleuren te zien en de excentrieke bloeiwijze van een soort vetplant met honderden bloemetjes. 

Deze week had ik nog een ritje heen en weer naar de stad om onder andere even een gehoorapparaat na te laten kijken, de service van dat bedrijf is grandioos. 

Door al het schrijfwerk ’s avonds moet ik oppassen dat ik overdag op de loopband moet lopen. Voor Petra en mijzelf blijft dat een geweldig hulpmiddel om goed in beweging te blijven

Onze huidige gasten waaieren 's morgens vroeg uit i.v.m. hun activiteiten en er ’s middags hebben we genoeg gespreksstof bij de koffie.

Dinsdag middag moesten we weer een voedselpakket van LATET ophalen voor onze huisbaas. Hij geeft het dan weer af bij een hulpbehoevend gezin. 

Latet (Hebreeuws: לתת, letterlijk geven) is een Israëlische non-profit hulporganisatie die in 1996 werd opgericht door Gilles Darmon, destijds een nieuwe immigrant uit Frankrijk.  Als overkoepelende organisatie voor 180 lokale NGO's in 105 gemeenschappen in het land, voorziet het in de basisbehoeften van bevolkingsgroepen die in armoede leven en in voedselzekerheid. De organisatie beheert een nationale voedselbank en voert verschillende hulp- en educatieve programma's uit. Tot haar kerntaken behoort het jaarlijks distribueren van voedsel ter waarde van $ 30 miljoen aan 60.000 gezinnen in nood en 1.000 Holocaust-overlevenden die in armoede leven.

Donderdag 24 april - Holocaust Herdenkingsdag – in de schaduw van de Gaza gegijzelden crisis. Door het hele land werden tal van ceremonies gehouden, de belangrijkste in Yad Vashem, Jeruzalem. Maar ook in Tel Aviv en zelfs in de oorlogsgebieden: Gazastrook, Zuid-Libanon, Syrië en Judea-Samaria, stonden de soldaten stil toen om 10.00 uur de twee minuten durende sirene afging. Op de wegen stonden veel auto's stil. 

Met z'n allen stonden we om 7.00 uur 's morgens bij de bushalte. 

(Bert en Janny waren alvast vooruit gegaan.) 

Op Mt. Herzl was het een reunie van bekenden die allemaal meegingen met de bus naar de bijeenkomst in Tel Aviv. 

Een Nederlands ministerie droeg de onkosten voor dit gebeuren dat door ELAH georganiseerd was. Het Elah Centrum voor steun bij verlies en rouw biedt psychologische hulp aan alle mensen met emotionele klachten. Het Elah Centrum is in 1979 door en voor uit Nederland afkomstigen opgericht en behoorde in Israël tot de pioniers op het gebied van psychologische hulpverlening aan Holocaust-overlevenden. Inmiddels geven zij ondersteuning aan diverse groepen in de samenleving en zijn de leidende organisatie voor steun bij verlies en rouw.

De bijeenkomst (in het voormalige Diaspora museum – nu ANU) begon met 2 minuten stilte. We bekeken een filmopname van een man die als 4-jarig jongetje in Utrecht van het ene gezin naar het andere moest onderduiken. Zijn ouders, die ook van hort naar her moesten vluchten, hebben wonder boven wonder de oorlog overleeft. 

Een ander ontroerend moment was dat de vele honderden mensen in het auditorium de tijd kregen om de namen van hun familieleden die omgekomen waren of nadien overleden waren op te noemen. Er werden ook drie kaarsen aangestoken door vertegenwoordigers van 3 generaties: Een holocaust overlevende, een kind van een holocaust overlevende geboren na de holocaust en kleinkinderen van holocaust overlevenden.

De NL plaatsvervangende ambassadeur hield ook een korte toespraak die helaas politiek gezien wat rammelde. Alle toespraken waren in het Nederlands maar op het scherm in het Hebreeuws ondertiteld voor kinderen en kleinkinderen van Holocaust overlevenden die geen of weinig Nederlands spreken.

Het was een zeer enerverende morgen, wat het extra bijzonder maakte dat we dit met ons hele 'gast-gezin' konden meemaken.

Vrijdag was weer spic en span- en kookdag. Het is wel fijn dat al onze gasten hun eigen kamer schoonhouden, wasjes draaien enz. De Sabbatsmaaltijd was weer gezellig, een van de gasten was een weekend uit met haar gemeente.

Vandaag was Nadia weer aan de beurt, ze geniet gewoon van de uurtjes hier thuis en vergat niet aan mij te vragen of we dan vrijdag weer gaan winkelen!

Tot onze verrassing kregen we deze week zo maar, ongevraagd, na tig jaren een parkeerkaart voor gehandicapten omdat de auto op Nadia’s naam staat. We hadden het laten zitten vanwege de enorme bureaucratische handelingen om zo'n kaart te krijgen en toen: ziedaar. Een geschenk!

Ons poezen trio doet het prima, ze zijn in goede conditie en hebben bij ons dan ook alles wat een poes maar nodig heeft. Onze persoonlijke band met hen, tig lekkere plekjes in huis, voldoende eten en ruimte om het huis heen – ze hebben het heel goed. Helemaal vergeleken met de straatkatten! Gelukkig hebben ze een hekel aan het verkeer en hoeven ze niet de straat over te steken. 

Maandag vertrekken de Friezinnen weer naar huis, hun twee weken zijn omgevlogen.

Hartelijke groeten en een goede week toegewenst!  

Wim en Petra